دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 405

645- صحیح بخاری ، کتاب الحج ، باب التمتع والاقران والافراد بالحج ، حدیث اول در، ج 1، ص 189؛ صحیح مسلم ، ح 128، ص 877؛ سنن ابوداود، ج 2، ص 154، باب افراد الحج ، ح 1783 که در کلام او زنان پیغمبر نیامده است .

646- صحیح مسلم ، ح 177-179، ص 902؛ سنن ابوداود، ج 2، ص 161، ح 1806.

647- صحیح بخاری ، ج 1، ص 191، کتاب الحج ، باب 36.

648- صحیح مسلم باب حجه النبی ، ح 147، ص 886-888؛ سنن ابوداود، المناسک ، ج 2، ص 182؛ سنن ابن ماجه ، المناسک ، ص 1022؛ سنن دارمی ، المناسک ، باب سنه الحاج ، ج 2، ص 44؛ مسند احمد، ج 3، ص 32؛ سنن بیهقی ، ج 5، ص 7، باب ما یدل علی ان النبی (ص ) احرم احراما واحدا و منحه المعبود، ح 991؛ در المحلی برای همیشه تاریخ در ج 7، ص 100.

649- صحیح بخاری ، کتاب التمنی ، باب قول النبی لو استقلبت من امری ما ستدبرت ، ج 4، ص 166.

650- صحیح مسلم ، ح 201-203، باب جواز العمره فی اءشهر الحج ، ص 911؛ سنن ابوداود، ج 2، ص 156، ح 1791 از ابن عباس که گفت : رسول خدا فرمود: اگر کسی تلبیه حج گفته باشد، چون به مکه برسد و طواف خانه و سعی صفا و مروه کند، از احرام به درآید و آنرا عمره قرار دهد.

651-

صحیح مسلم ، ح 198، ص 909، باب جواز العمره ؛ صحیح بخاری ، ج 1، ص 191. این سه روایت در زاد المعاد ابن قیم ، ج 1، ص 246 نیز آمده است .

652- صحیح مسلم ، ص 911، باب جواز العمره فی اءشهر الحج ، ح 201-203؛ سنن ابوداود، ج 2، ص 156؛ بیهقی ، ج 5، ص 18، ح 2423 از المنتقی ؛ مصنف ابن ابی شیبه ، ج 4، ص 202.

653- صحیح بخاری ، ج 1، ص 190، باب التمتع والاقران و الافراد بالحج ...؛ صحیح مسلم ، ص 884-885، باب بیان وجوه الاحرام ...، ح 143؛ زاد المعاد، ج 1، ص 248، فصل فی اهلاله بالحج .