دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 474

1258- عمر اجتهاد کرده بود که مسح بر کفش به مدت سه روز در سفر، و یک شبانه روز در حضر مانعی ندارد! و حال آنکه عایشه گفته است که رسول خدا (ص ) به عمر فرموده است : حسرت بارترین مردم به روز قیامت کسی است که دریابد وضو بر پوست دیگری گرفته است . و منظور حضرت امیر (ع ) از حد زدن بر نوشنده نبیذ از این روی است که آنها نبیذ را حلال می دانستند. من لا یحضر، ج 1، باب 10، ح 96.

1259- منظور سخن عمر است که گفت : متعتان کانتا علی عهد رسول الله و انا احرمها و...

1260- رسول خدا (ص ) بر جنازه مسلمانان پنج بار تکبیر می گفت ، اما عمر آن را چهار بار قرار داد. بر این مطلب عده ای از دانشمندان مکتب خلفا تصریح کرده اند. سیوطی به

نقل از عسکری در تاریخ الخلفا، ابن شحنه در کتاب روضه المناظر در حاشیه تاریخ ابن کثیر.

1261- گویا حضرت امیر خودش را در نظر داشته ، که با بستن در خانه او از مسجد او را رانده اند و با بازکردن در خانه دیگران ، ایشان را به مسجد پیغمبر راه داده اند. وافی .

1262- آنها در بیشتر احکام ، بر خلاف قرآن عمل کرده اند، و قسمتهایی از احکام طلاق را با آراء خود باطل نموده اند!

1263- به این معنی که از اجناس نه گانه (دینار و درهم و گندم و جو و خرما و کشمش و شتر و گوسفند و گاو) زکات گرفتم ، در صورتی که آنها از چیزهای دیگر، مثل اسب و غیره ، زکات می گرفتند. تاریخ الخلفاء سیوطی ، ص 137.

1264- آنها در خیلی از موارد بدعت نهادند؛ مانند مسح بر گوشها و شستن پاها و مسح بر عمامه و کفش به هنگام گرفتن وضو، و باطل شدن وضو به محض لمس زنان ، و یا دست زدن به عورت و یا خوردن آنچه به آتش رسیده باشد و غیره که موجب بطلان وضو نمی شوند. و اینکه با غسل جنابت وضو بگیرند، و انداختن حی علی خیر العمل از اذان ، و زیاد کردن الصلاه خیر من النوم در آن ، و جلو انداختن سلام بر تشهد اول در نماز، و دست روی دست گذاردن در نماز، و جایز دانستن نماز نافله به جماعت و غیره ، که برای درک آنها باید به کتاب شافی مراجعه کرد.

1265- نجران از آبادیهای یمن از ناحیه مکه است و خبر اخدود

در آن واقع شده و کعبه نجران منسوب به آنجاست . کلیسای معروفی داشته و در آن سید و عاقب سکونت داشتند که به همراه گروهی از یارانشان به خدمت پیغمبر (ص ) رسیده ، و پیامبر خدا ایشان را به مباهله دعوت فرمود. مردم نجران تا زمان حکومت عمر در محل خود ساکن بودند، تا اینکه عمر آنها را از آنجا کوچ داد. فتوح البلدان بلاذری ، ص 77-79؛ واژه نجران در معجم البلدان حموی ، ج 4، ص 751 و 756-757.