دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 10

نتیجه تمام آن کوششها این شد که مسلمان و غیر مسلمان ، از همان ایام خلافت معاویه تا به امروز، پیامبر خدا (ص ) و پسرعمویش علی (ع ) و خلفای سه گانه پیش از او، و دیگر شخصیتهای اسلامی را از خلال همان احادیثی

بشناسند که در عهد معاویه ، و بنا به میل و خواسته شخص او ساخته شده بود چهره هایی تحریف شده و عوضی که همه بر خلاف حقیقت و واقعیت بودند!

گذشته از همه آنها، معاویه را خود در تغییر احکام و مقررات اسلامی ، اجتهادات و بدعتهایی بوده است که بدان وسیله آنچه را خواستند بنا به اجتهاد خویش تغییر داده که برخی از آنها به اولیات معاویه معروف می باشند! (11)

معاویه در سایه همان خواسته ها و کوششها توانست که اسلام را از مسیر اصلیش منحرف کرده ، آن را همان طور که خود می خواسته معرفی کند؛ تا جایی که در پایان زمامداریش ، از اسلام بجز نامی ، و از قرآن به غیر از خطی باقی نمانده بود!

آری ، معاویه و میراثخواران بعد از او کوشیدند تا تنها نام اسلام را نگهدارند؛ زیرا ایشان ناگزیر بودند تا به نام اسلام بر مسند قدرت بنشینند و به نام آن حکومت کنند.

وضع و حال مسلمانان در پایان روزگار معاویه و آغاز زمامداری یزید، که به سال شصتم هجرت اتفاق افتاده ، این چنین بوده است . و در چنین حالتی ، در برابر نوه پیامبر خدا (ص ) و بازمانده او جز انتخاب یکی از این دو راه باقی نمانده بود: یا دست بیعت و فرمانبرداری به دست یزید بدهد، و یا با او به جنگ و مخالفت برخیزد.

اما بیعت او با یزید به این معنا بود که وی بر همه رفتار او مهر تاءیید، و بر همه گفتارش انگشت تصدیق می گذارد. اما حسین (ع ) زیر بار بیعت نرفت و در این

راه شهادت را برگزید.

امام از بیعت با یزید سر باز می زند

یزید چه می گفت و رفتارش چگونه بود؟