دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 100

به خدای کعبه ما ازپاکانیم !من گوینده این سخن را شناختم . پس به بریر بن حضیر گفتم :

- او را شناختی ؟ بریر گفت : نه .

- گفتم :

- این عبدالله بن شهر، معروف به ابوحرب سبیعی است که سخت شوخ طبع و بیکاره مهمل و گستاخ و پرتهور و در جسارت و بی باکی و ترور سخت مشهور است . او روزگاری به سبب جرمی که مرتکب شده بود، در بازداشت سعید بن قیس گذرانیده است . با شنیدن این مطلب ، بریر خطاب به عبدالله گفت :

- ای فاسق ! خداوند تو را از پاکان

قرار داده است ؟ عبدالله پرسید:

- تو کیستی ؟ بریر پاسخ داد:

- من بریر بن حضیر هستم . عبدالله گفت :

- خدا می داند که بر من ناگوار است که بگویم تو به هلاکت افتاده ای ! قسم به خدای ای بریر که هلاک شده ای ! بریر گفت :

- ای ابوحرب ! تو آیا سعادت این را داری که از گناهان بزرگت توبه کنی ؟ به خدا سوگند که ما از پاکان و شما از ناپاکانید. عبدالله جواب داد: