دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 154

تو را با امیرالمؤ منین یزید بن معاویه خویشاوندی است و ما در نظر داریم که این پیوستگی را رعایت کنیم . بنابراین اگر مایل باشی در امان ما خواهی بود!

علی در پاسخ آنها گفت :

بهتر است خویشاوندی با رسول خدا (ص ) مراعات شود. او در حمله به قوای کوفیان می گفت ... . (194)

خوارزمی نیز در مقتل خود می گوید: حسین به هنگام عزیمت فرزندش علی به جانب میدان محاسن خود را در دست گرفت و رو به آسمان کرد و گفت :

بارخدایا! تو بر این مردم گواه باشد که شبیه ترین جوانان به پیامبرت محمد (ص ) از نظر خلق و خوی و طرز

سخن گفتن ، به میدان جنگ با این قوم قدم گذاشته است . (جوانی ) که هر گاه شوق دیدار پیامبرت را داشتیم ، نظر به سیمای او می انداختیم .

بارخدایا! برکات زمین را از آنان برگیر و اجتماعشان را به پراکندگی مبدل ساز و ایشان را بسختی درهم بکوب و افکارشان را ناهماهنگ گردان و مورد خشم و نفرت فرمانروایشان قرار ده ؛ آن سان که هرگز از آنها راضی نشوند.

چه ، آنها ما را به نزد خود فرا خواندند تا به یاری ما برخیزند، ولی پیمان شکستند و به جان ما افتادند و در مقام کشتن ما برآمدند!

آنگاه امام ، عمر سعد را مورد خطاب خود قرار داد و فریاد زد:

از جان ما چه می خواهی ؟ خداوند نسلت را براندازد و امیدت را برآورده نسازد و برکتش را از تو برگیرد و کسی را بر تو چیره سازد که در بسترت ، سر از تنت جدا سازد؛ از آن رو که پیوند مرا بریدی و بستگی مرا با رسول خدا (ص ) نادیده گرفتی .