دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 2

امام حسن (ع ) نیز که پی سپر راه پدر بود، مورد خیانت اکثر فرماندهان و سپاهیانش قرار گرفت تا جائیکه آنها به معاویه نوشتند حاضرند تا امام حسن را دست بسته تحویل او بدهند! این بود که امام ناگزیر گردید تحت شرایطی با معاویه صلح کند. اما همینکه معاویه به قدرت رسید، تمام شرایط صلح را زیرپا گذاشت که یکی از آن شرایط این بود که معاویه حق ندارد خلافت را موروثی کند.

معاویه پس از وفات امام حسن (ع ) برای فرزند معلوم الحالش یزید در مقام گرفتن بیعت از مردم برآمد، ولی چهره های سرشناسی مانند حسین بن علی (ع ) و عبدالله زبیر تن به زیر بار بیعت با یزید ندادند. اما سرانجام پس از مرگ معاویه ، یزید سگ باز میمون باز زناکار فاسق ، که آشکارا حریم دین را نقض می کرد و بی هیچ پروائی شراب میخورد و مست می کرد، و دین و قیامت و حساب و کتاب ، و در یک سخن اسلام را منکر شده مسخره و ریشخند می نمود، زمام امور کشور اسلام را بدست گرفت و بر کرسی خلافت تکیه زد!!

معاویه در مدت بیست سال زماداریش علاوه بر

اجتهادها و بدعت گذاریها زمامداران پیش از خودش ، اجتهادها کرده و بدعتها گذاشته ، و افزون بر آنها سب و دشنام بر امیرالمؤ منین علی (ع ) را آئین نهاده بود، که در خطبه های نماز جمعه آشکارا به حضرتش اهانت می کردند، و این را چنان تبلیغ کرده بود که مردم معتقد شده بودند که نماز بدون سب و دشنام به علی (ع ) اصلا نماز نیست !! در چنین اوضاع و احوالی که از اسلام فقط نامی مانده بود، یزید فاسق فاجر خلیفه می شود، و امام حسین (ع ) نواده پیغمبر خدا و حافظ شریعت اسلام نیز حضور دارد، و به او پیشنهاد می شود که باید دست بیعت به دست یزید بزند، و حکومت مطلقه او را با تمام خصوصیاتش برسمیت بشناسد!!

امام حسین (ع ) در برابر این پیشنهاد فقط یکی از این دو راه را در پیش داشت :

1 - با یزید بیعت کند و در رفاه و آسایش و ثروت و احترام بزندگانی خود ادامه دهد، که در آن صورت نه تنها بر تمام کارها و رفتار خلاف یزید انگشت تاءیید می گذاشت ، بلکه همه بدعتها و اجتهادها و تاءویل های خلاف خلفای پیشین را نیز برسمیت می شناخت و به یک سخن فاتحه اسلام را می خواند، چنانکه خود فرمود:

و علی الاسلام السلام اذ قد بلیت الامه براع مثل یزید

2 - با یزید از در مخالفت بر می خواست که در این صورت ، نه تنها دنیا و مال و منالش را از دست می داد، بلکه بخاطر احیاء اسلام و قرآن و سنت راستین

پیامبر خدا (ص ) از جان خود و بستگان و یارانش نیز باید می گذشت که همین راه را برگزید و با عزمی قوی و نیروئی الهی در آن قدم گذاشت و با نثار خون خود و عزیزانش اسلام را زنده کرد، و موجب گردید تا فرزندانش از ائمه اهل بیت (ع ) بتوانند جامعه اسلام را با اسلام و سنت راستین پیامبر خدا (ص ) آشنا و آنرا تبلیغ نمایند.

یزید آشکارا و بی پرده از والی مدینه خواسته بود که یا از حسین بیعت بگیرد و یا سر او را بردارد! این مرد فاسق سیاست پدرش معاویه را نداشت و بی هیچ ملاحظه و پروائی خون پسر پیغمبر خدا (ص ) را می ریخت . پس امام اگر همچنان در مدینه می ماند، پیش از اینکه صدا و علت مخالفتش با یزید بگوش مسلمانان برسد کشته می شد و خونش به هدر می رفت . از این جهت برای اعلام علت مخالفت خود با یزید دست به هجرت زد و از مدینه رهسپار مکه گردید و به خانه خدا پناه برد و در آنجا، در موسم حج به ارشاد مسلمانان پرداخت و آنان را از حقایق اسلام و سنت راستین پیغمبر را باخبر ساخت ، و موارد بدعتها و انحرافات زمامداران را از مقررات اسلامی برشمرد. در همان احوال که حرکت امام حسین توجه جهان اسلام را تا حد قابل ملاحظه ای به خود جلب کرده بود، مردم کوفه نیز با ارسال نامه های متعدد و مسئولیت برانگیزی مصرا از حضرتش خواستند که به کوفه بیاید و امامت و رهبری ایشان را بر