دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 252

آنگاه ابن کثیر گفته که یکی از روافض بر این اشعار چنین افزوده است :

لعبت هاشم بالملک فلا

ملک جاء و لا وحی نزل

سپس اظهار نظر فرموده و افزوده است : اگر این سخن از یزید بن معاویه باشد، لعنت خدا و لعنت هر لعن کننده ای بر او باد.

و اگر او نگفته باشد، لعنت خدا بر آن کسی باد که چنین سخنی را به دروغ به او نسبت داده است .(305)

ابن کثیر دچار اشتباه شده و گمان کرده که گفته اند یزید این بیعت شعر را در اینجا و پس از واقعه حره بر اشعار ابن الزبعری افزوده و این است که به اعتراض برخاسته است . در صورتی که آنها چنین چیزی را نقل نکرده اند، بلکه شعبی و دیگران آورده اند که یزید این بیت را در تمثل به شعر ابن زبعری هنگامی افزوده است که سر بریده حضرت سیدالشهداء (ع ) پیشارویش قرار داشته است . با توجه به اینکه شعبی نه رافضی است و نه شیعی ، بلکه یکی از سران متعصب مکتب خلفا هم می باشد.

ضمنا نمی دانم که چرا ابن کثیر در مقام عذرتراشی برای یزید بر نیامده تا بگوید: یزید مجتهد بوده و این بیعت شعر را بر اساس اجتهاد خودش سروده است !

در راه فرمانبرداری از خلیفه !

سپاهیان خلیفه پس از فتح شهر مدینه حرم رسول خدا (ص ) و قتل و غارت و تجاوز به نوامیس مردم آن شهر به مدت سه روز، بنا به فرمان از پیش تعیین شده خلیفه و دستور فرمانده کل نیروی اعزامخی او، عنان عزیمت به سوی مکه کشیدند تا حرم امن خدا و کعبه قبله گاه را به هر قیمت که شده از چنگ فرزند زبیر بیرون آورده و متصرف شوند.

طبری و دیگران آورده اند که چون مسلم بن عقبه از جنگ با اهالی و شورشیان مدینه فراغت یافت و سپاهیانش مدت سه شبانه روز دست به