دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 339

اما اینکه گفته شده که حضرت مهدی (عج ) فرموده است : ان الکافی کاف لشیعتنا یعنی تنها کتاب کافی برای شیعیان ما کافی است ، سخنی است که گوینده آن مجهول است و کسی تا به حال نام او را نیاورده است . و به دلیل بر بطلان چنین کلامی تاءلیف صدها کتاب حدیث است بعد از کافی در مکتب اهل بیت ، مانند من لا یحضر الفقیه ، مدینه العلم ، استبصار، بحارالانوار، وسائل الشیعه ، جامع احادیث الشیعه و...

احادیث صحیح از دیدگاه فقهای مکتب اهل بیت

پیروان مکتب اهل بیت از آن رو در اجتهاد را چون پیروان مکتب خلفا بر روی استنباط احکام شرعی از کتاب خدا و سنت پیامبر (ص ) نبسته اند، که ایشان همواره نیازمند به بررسی آیات احکام از کلام خدا، و بررسی احادیث احکامی که به پیامبر خدا (ص ) منتهی می گردد، می باشند.

در این راستا، آنان آیات احکام را در نوشته هایی ویژه چون کنزالعرفان فی فقه القرآن ، تالیف سیوری (م 826 ق ) و مسالک الافهام الی آیات الاحکام ، تالیف جواد کاظمی ، که در اواسط قرن یازدهم درگذشته است ، جمع آوری کرده ، آنگاه به منظور درک و فهم ظاهر و باطن و خاص و عام و محکم و متشابه و دیگر موارد آن به بحث و بررسی پرداخته ، از آنها احکام شرعیه ای را که استنباط می کنند، در کتابهای فقهی خود به ثبت می رسانند.

بدین سان احادیث روایت شده از صحابه با ایمان و ائمه اهل بیت پیغمبر (ص ) را در مجموعه های بزرگی همچون من لا یحضره الفقیه ، استبصار، تهذیب

، وسائل ، جامع احادیث الشیعه و... گرد آورده ، به بحث درباره زنجیره های سند احادیث آنها می پردازند، تا قوی آن را از ضعیف ، و صحیح آن را از نادرست باز شناسند، و سپس به بررسی متن آنها می پردازند تا عام و خاص و مجمل و مفصل و موارد مورد امتیاز احادیث متعارض آن را دریابند. و دست آخر احکامی را که بنا به اجتهاد خود استخراج کرده اند و آنها را صحیح تشخیص داده اند، در کتابهای فقهی به ثبت می رسانند.

مانند کتاب النهایه شیخ طوسی و المختصر النافع و شرایع الاسلام محقق حلی (م 676 ق ) و اللمعه شهید اول (م 786 ق )، و شرح آن ، نوشته شهید ثانی (م 965 ق ) و جواهرالکلام در شرح شرایع الاسلام تالیف شیخ محمدحسن (م 1266 ق ) و همانند آنها.

از آنچه گفتیم چنین بر می آید که علمای مکتب اهل بیت در درسهای رسمی خود در حوزه های علمیه ، بجز روی احادیث احکام ، به بررسی و تحقیق و پاکسازی حدیث نپرداخته اند. و احادیثی را که مثلا در کتابهای وسائل و جامع احادیث الشیعه گردآوری کرده اند، به منظور این بوده که فقها آنها را بررسی کرده ، احکام را از احادیثی که صحیح تشخیص داده اند استنباط نمایند.

بنابراین فقهای مکتب اهل بیت احادیثی را صحیح می دانند که مسائل کتابهای فقهی از آنها استخراج شده است .

همچنین معلوم می شود که دانشمندان مکتب اهل بیت هیچگونه بحث و بررسی حوزوی در احادیث سیره نکرده اند، خواه سیره پیامبران گذشته باشد، خواه سیره حضرت خاتم