دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 61

ای حسین ! آیا از خدا نمی ترسی که خود را از جماعت و همبستگی با امت کنار می کشی و بین آنها جدایی می افکنی ؟ امام در پاسخ آنها به این آیه تمسک جست : لی عملی و لکم اءنتم بریئون مما اءعمل و اءنا بری ء مما تعملون

(122) یعنی کار من مربوط به خود من است و کار شما مربوط به شما، شما از آنچه من انجام می دهم برکنارید و من از کارهای شما بیزار.(123)

عبدالله بن جعفر و نامه فرماندار

عبدالله بن جعفر(124) به همراه فرزندانش ، عون و محمد، به امام حسین(ع ) چنین نوشت :

اما بعد، تو را به خدا سوگند می دهم که تا نامه مرا دریافت و آن را از نظر گذراندی ، فورا به مکه بازگرد من از راهی که در پیش گرفته ای ، بیمناکم که هلاک تو و پریشانی و درماندگی خانواده ات را به دنبال دارد. زیرا اگر تو امروز کشته شوی ، نور خدا در زمین خاموش گردد که تو پیشوا و سرآمد راهنمایان و امید مؤ منان هستی .

بنابراین درحرکت شتاب مکن که من به دنبال این نامه خودم را به تو می رسانم . والسلام .

عبدالله به نوشتن و ارسال این نامه بسنده نکرد، بلکه از عمر بن سعید فرماندار مکه ، خواست تا برای امام نامه ای نوشته ، ارسال دارد و حضرتش را به تقدیم جوایز و اموری از این قبیل دل خوش دارد! عمر نیز امام چنین نوشت :

اما بعد، تو را به خدا سوگند می دهم که تا نامه مرا دریافت و آن را از نظر گذراندی ، فورا به مکه بازگرد که من از راهی که در پیش گرفته ای ، بیمناکم که هلاک تو و پریشانی و درماندگی خانواده ات را به دنبال دارد. زیرا اگر تو امروز کشته شوی ، نور خدا در زمین خاموش گردد که تو پیشوا و سرآمد راهنمایان و امید مؤ منان هستی .

بنابراین

در حرکت شتاب مکن که من به دنبال این نامه خودم را به تو می رسانم .