غدیر از دیدگاه اهل سنت صفحه 74

هنگامی که آیه مباهله ((290)) نازل شد, حضرت , علی , فاطمه و حسن و حسین را نزد خود خواند وعرض کرد: ((الهی اینان اهل منند)) ((291)) .

برای اینکه همه مسلمانان بدانند که اهل بیت پیامبر چه کسانی هستند, وقتی آیه شریفه و امر اهلک بالصلاه واصطبر علیها ((292)) (خانواده خویش را به نماز فرما و خود در ادای آن پایمردی کن نازل شد,) تاچند ماه هر

روز صبح به در خانه آنها می آمد, می ایستاد و می فرمود:.

الصلاه رحمکم اللّه ((انما یرید اللّه لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا)),.

یعنی : وقت نماز است خدایتان رحمت کند به درستی که خدا اراده کرده است , از شماخانواده , پلیدی را دور کند و شما را پاک و پاکیزه فرماید.

خواندن این آیه شریفه , خود بیان و توضیح دیگری بود, برای اینکه همگان بدانند خانواده پیامبر کیانند.

آنگاه که علی (ع ) را فرستاد تا سوره برائت را از ابوبکر گرفته خود برای ابلاغ در مراسم حج به مکه ببرد, در توضیح این کار خود فرمود: ((این سوره را جز مردی از خانواده ام کسی ابلاغ نمی کند, لا یبلغها الارجل من اهلی ((293)) .

آری علی هم خویش پیامبر است , هم از اهل اوست ولی او فراتر از این معنا قرابتی بارسول اکرم (ص ) دارد, که ما آن را شرط خلافت می دانیم : قرابتی شرط خلافت است که دو طرف نسبت را یکی می کند, تا آنجا که دوگانگی نمی ماند تا بحث از نسبت و قرابت لازم شود.

قرآن مجید فرمود: قل تعالوا ندع ابنائنا و ابناکم و نسانا و نساکم و انفسنا و انفسکم ((294)) .

به فرمان الهی , پیامبر می بایست , پسرانش را بخواند, زنانش را دعوت کند و خودش را نیز بخواند,آنگاه با مسیحیان نجران مباهله کند و او با حسن و حسین (ع ) و با فاطمه اطهر(س ) و با علی (ع ) آمد تاهمه بدانند آن ((خود)) که باید دعوت شود علی است که علی خود نفس پیامبر است