اخلاق : متن آموزش اخلاق فردی و اجتماعی صفحه 219

«13» دروغ و شایعه پراکنی

دروغ و شایعه با هم، هم خانواده اند. نقل خبری که واقعیت ندارد، ادعای بی اساس و بازگو کردن آنچه ساخته و پرداخته ذهن مغرضان است دروغ به شمار می رود.

دروغ گفتن، دروغ نوشتن و دروغ ها را پخش کردن و شایعه پراکنی، از زشت ترین کارهاست. گاهی کسی به عمد دروغ می بافد و شایعه می سازد، که گناهش بیشتر است. گاهی کسی دروغ و شایعه ای را باور می کند و به نقل و اشاعه آن می پردازد، که نتیجه همان است و ارائه مطالب غیر واقعی و تشویش اذهان و گمراهی مردم را در پی دارد.

در روایات، دروغگویی را برخاسته از حقارت نفس و فرومایگی معرفی کرده اندو دروغگو را پست و خوار دانسته اند. دروغ گفتن نوعی خیانت به فرد و جامعه است و اطمینان عمومی را خدشه دار می کند.

به تعبیر امام علی(علیه السّلام):

شَرُّ القَولِ الکَذِبُ؛ (1)

دروغ، بدترین سخن است.