سید عبدالحی: دیشب ضمن بیان تأثیر گریه بر حسین، مؤمن را مشمول مغفرت الهی دانستید، پس قطعاً کافر بر حسین نمی گرید. چرا بین مسلمانان تفرقه می افکنید؟ گویندگان لا اله الا اللَّه و محمّد رسول اللَّه همه برادرند. این سخنان شما باعث شده که شیعیان خود را مؤمن و ما را مسلم بدانند؛ چنان که در هندوستان شیعه را مؤمن و سُنّی را مسلم می خوانند، در حالی که اسلام و ایمان جدایی ناپذیرند.
واعظ: قرآن می فرماید: «وَ قالَتِ الأَعْرابُ آمَنّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلکِنْ قُولُوا اَسْلَمْنا وَلَمّا یدْخُلِ الْأیمانُ فِی قُلُوبِکُمْ»؛(1)
«اَعراب (بنی اسد حجاز) گفتند: ایمان آوردیم (تا سال قحطی، اهل مدینه به آنان یاری رسانند)، بگو ایمان نیاورده اید امّا بگویید اسلام آوردیم، در حالی که ایمان وارد قلب های شما نشده است.»
سید: آری، امّا در جای دیگر می فرماید: «وَلا تَقُولُوا لِمَنْ اَلْقی اِلَیکُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً»؛(2)
«به کسی که به شما اظهار اسلام می کند، نگویید که تو مؤمن نیستی.»