- اشاره 1
- میزان در توحید و شرک 1
- مقدمه ناشر 1
- فتاوای وهابیان در مصادیق شرک 2
- مراحل توحید 3
- توحید، اساس دعوت انبیا 3
- توضیح 4
- 1 - توحید در الوهیت 4
- 2 - توحید در خالقیت 5
- 3 - توحید در ربوبیّت 5
- 4 - توحید در عبادت 5
- بررسی مفهوم عبادت 6
- الف) اعتقاد به الوهیت کسی که بر او خضوع کرده است 9
- ارکان عبادت 9
- اشاره 9
- اعمال به نیت است 10
- ب) اعتقاد به ربوبیت کسی که بر او خضوع کرده است 10
- عقیده مشرکان 11
- تقسیم توحید نزد وهابیان 12
- شرک 13
- اشاره 14
- 1 - شرک جلی 14
- اقسام شرک 14
- توضیح 14
- 2 - شرک خفی 14
- شرک در خالقیت 15
- شرک در ربوبیت 15
- شرک در عبادت وطاعت 15
- اشاره 15
- شرک در الوهیت 15
- حکم شرک به خداوند 15
- 1 – شرک ، گناهی نابخشودنی 16
- 4 - مشرک در آتش است 16
- 3 - شرک موجب سقوط از مقامات عالی است 16
- 2 - شرک، ظلمی بزرگ است 16
- 8 - نهی از شرک، محور گفت و گوی ادیان 17
- 9 - خباثت مشرک 17
- 5 - مشرک در گمراهی است 17
- 7 - شرک موجب حبط عمل است 17
- 6 - مشرک بدون برهان است 17
- 10 - خداوند از مشرک بیزار است 18
- 11 - نفی شرک، هدف بعثت انبیا 18
- توضیح 18
- سرچشمه های شرک 18
- 1 - پیروی از اوهام 19
- 2 - حس گرایی 19
- 3 - منافع خیالی 20
- 4 - تقلید کورکورانه 20
- 1 - اعتقاد به سلطه غیبی برای غیر خداوند 21
- اشاره 21
- پاسخ 21
- ملاک های شرک نزد وهابیان 21
- پاسخ 22
- 2 - تأثیر مرگ در تحقق مفهوم شرک 22
- پاسخ 23
- 3 - دعا نوعی عبادت است 23
- ایمان و کفر 23
- ایمان در لغت و اصطلاح 24
- اشاره 24
- اموری که ایمان به آن ها واجب است 25
- کفر در لغت و اصطلاح 26
- اقسام کفر 27
- تکفیر اهل قبله 28
- تکفیر مسلمانان از دیدگاه روایات 29
- اجتناب از گزافه گویی در تکفیر 29
- توضیح 30
- 1 - اسلام در مقابل ایمان 30
- فرق بین اسلام و ایمان 30
- 3 - تسلیم، ورای تصدیق قلبی 31
- غلوّ محمّد بن عبدالوهاب در تکفیر 31
- اشاره 31
- 1 - توحید انحصاری 31
- 2 - تسلیم زبانی وتصدیق قلبی 31
- 3 - تکفیر اشخاص 32
- 2 - نسبت شرک به علمای اسلام 32
- 5 - نسبت انکار معاد به غالب مردم 33
- 4 - مقایسه بین افراد 33
- 6 - تکفیر شخصی 33
- 9 - تکفیر کسی که صحابه را ناسزا می گوید 34
- 7 - کفر تمام دیار 34
- 8 - تکفیر امامیه 34
- 10 - تکفیر اهل مکه 34
- 11 - تکفیر اهالی برخی مناطق 35
- 12 - تکفیر ابن عربی 36
- 13 - تکفیر اکثر مسلمانان 36
- 14 - بت پرستی در نجد 37
- 17 - تکفیر متکلمین 37
- 15 - تکفیر فخر رازی 37
- 16 - نسبت شرک به علم فقه 37
- اشاره 38
- نظری گذرا به کتاب «کشف الشبهات» 38
- 18 - دیدگاه محمّد بن عبدالوهاب نسبت به مسلمانان معاصر 38
- نقد دوم 39
- پاسخ 39
- نقد اوّل 39
- پاسخ 40
- نقد سوم 41
- پاسخ 41
- نقد چهارم 41
- پاسخ 41
- حیات برزخی 42
- فتواهای وهابیان 43
- اشاره 43
- ترکیب انسان از روح و جسم 43
- توضیح 43
- استمرار حیات بعد از انتقال از دنیا 44
- الف) آیات 46
- وجود ارتباط بین حیات برزخی و حیات مادّی 46
- توضیح 46
- ب) روایات 47
- حیات انبیا در عالم برزخ 48
- کرامات اولیا در عالم برزخ 50
- حکم قرائت قرآن بر مردگان 51
- 1 - آیات 53
- اشاره 53
- بهره مندی اموات 53
- 2 - روایات 54
- اشکال دوم 55
- پاسخ 55
- بررسی اشکالات وهابیان 55
- اشکال اوّل 55
- پاسخ 56
- سنّت و بدعت 56
- فتاوای وهابیان در مصادیق بدعت 57
- اشاره 57
- تحجّر وهابیان 62
- نمونه هایی از انحراف فکری 63
- ادله وهابیان بر حرمت این مصادیق 63
- پاسخ اجمالی 64
- سنّت در لغت و اصطلاح 65
- بدعت در لغت 67
- بدعت در اصطلاح 67
- تشویش در مفهوم بدعت 68
- حرمت بدعت 69
- ارکان بدعت 69
- نمونه هایی از عمومات قرآنی 70
- نمونه هایی از عمومات حدیثی 72
- شواهد تاریخی بر تطبیق 73
- وسعت دایره حلال 74
- شمولیّت و عمومیّت تشریع اسلامی 74
- نقدِ میزان بودن فعل سلف 76
- اصل عملی اباحه در اشیا و افعال 76
- بدعت حَسن و قبیح از نظر اهل سنّت 76
- اشاره 77
- پاسخ 77
- الف) بدعت های خلیفه اوّل 79
- مصادیق واقعی بدعت 79
- توضیح 79
- ج) بدعت های عثمان 80
- ب) بدعت های خلیفه دوم 80
- عوامل پیدایش بدعت 81
- 1 - مبالغه در تعبّد انسان نسبت به خداوند 81
- 2 - متابعت از هوای نفس 81
- اشاره 81
- الف) خطّ فکری اجتهاد در مقابل نصوص 82
- ب) خطّ تسلیم وتعبّد محض 82
- اشاره 82
- حجیت سنّت اهل بیت علیهم السلام 82
- توضیح 82
- 3 - نبود روحیه تسلیم 82
- 1 - آیه تطهیر 83
- 2 - حدیث ثقلین 83
- تعریف غلوّ 84
- غلوّ 84
- توضیح 84
- پدیده غلوّ در جهان اسلام 85
- نشانه های غلوّ 85
- مخالفت متکلّمان امامیه با غلوّ و غالیان 86
- موضع ائمه اهل بیت علیهم السلام در برابر غالیان 86
- اعتراف به حق 88
- حدّ و میزان در غلوّ چیست؟ 88
- عوامل پیدایش نظریه همسانی تشیع و غلو 91
- اعتقاد ما درباره اولیای الهی 92
- 1 - شفاعت 94
- امور مشترک بین خالق و مخلوق 94
- 2 - علم غیب 94
- اشاره 94
- 3 - هدایت 95
- تعظیم اولیای الهی 95
- 4 - رأفت و رحمت 95
- سلسله کتاب های پیرامون وهابیت 96
- پی نوشت ها 97
- 1 تا 150 97
- 151 تا 310 112
- 311 تا 423 128
1 - خداوند متعال می فرماید: «اَللَّهُ یَتَوَفَّی اْلأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها وَالَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنامِها فَیُمْسِکُ الَّتِی قَضی عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَیُرْسِلُ اْلأُخْری إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی إِنَّ فِی ذلِکَ لآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ»؛(179) «خداست که وقت مرگ، ارواح خلق را می گیرد و آن را که هنوز وقت مرگش فرا نرسیده، روحش را در حال خواب قبض می کند. سپس آن را که حکم به مرگش کرده جانش را نگاه می دارد و آن را که حکم به مرگ نکرده به بدنش می فرستد تا وقت معین، در این کار نیز ادله قدرت الهی برای اندیشمندان است.»
2 - همچنین می فرماید: «وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ...»؛(180) «مپندارید که شهیدان راه خدا مرده اند، بلکه زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی داده می شوند...».
از آیات دیگر استفاده می شود که این حیات برزخی، اختصاصی به شهدا ندارد، بلکه شامل تمام صالحان و کسانی که مطیع دستورات خداوند هستند نیز می شود؛ خداوند متعال می فرماید: «وَمَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَداءِ وَالصّالِحِینَ وَحَسُنَ أُولئِکَ رَفِیقاً»؛(181) «و هر کسی که خدا و رسول را اطاعت کنند، ایشان البته با کسانی که خدا به آنان لطف و عنایت کامل فرموده؛ یعنی با پیامبران و صدیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد و اینان رفیقان نیکویی هستند.»
اگر شهدا نزد خدا زنده اند و روزی می خورند، پس هر کس مطیع خدا و رسول باشد - و به دلیل آن که رسول نیز تابع
دستورات رسالت خویش است، شامل خود حضرت نیز می شود - او نیز با شهداست، اگر شهدا نزد خدا زنده اند، پس اینان نیز زنده اند و حیات برزخی دارند.
اگر کسی - همانند بن باز - بگوید: اینان زنده اند، ولی در بهشت نزد خداوند متعال هستند و از احوال این دنیا اطلاعی ندارند.
در جواب می گوییم: خداوند درباره خود چنین می گوید: «وَهُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما کُنْتُمْ»؛(182) «و او با شماست هر جا که هستید.»
و می فرماید: «أَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ»؛(183) «هر کجا رو کنید همان جا وجه خداست.»
و می فرماید: «نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ»؛(184) «و ما از رگ گردن به او نزدیک تریم.»
حال اگر خداوند همه جا و با همه کس هست، پس شهدا نیز زنده اند و نزد خداوند روزی داده می شوند. و اولیای الهی که مطیع خدا و رسولند نیز این گونه اند. علم غیب دارند، همان گونه که خدا علم غیب دارد. قرآن می فرماید: «یَعْلَمُ خائِنَهَ اْلأَعْیُنِ وَما تُخْفِی الصُّدُورُ»؛(185) «خداوند به خیانت چشم خلق و اندیشه های نهانیِ دل های مردم آگاه است.»