- مقدمه ناشر 1
- اشاره 4
- 1 - نفخ صور از جانب خدا برای آدم علیه السلام 6
- 2 - عارضی بودن تفرقه 6
- اشاره 6
- 3 - خلقت انسان از نفس واحده 6
- 4 - تکریم بنی آدم 7
- 5 - فطرت یکسان 7
- 6 - الهام به نفس بشر 7
- 8 - پیامبر همگان 8
- 7 - یکپارچگی امت اسلامی 8
- 9 - همگانی بودن بعثت 8
- قرآن و اتحاد ملّی 9
- روایات و اتحاد ملّی 13
- سیره پیامبرصلی الله علیه وآله در مورد اتحاد ملّی 16
- اتحاد ملّی در صدر اسلام از دیدگاه مستشرقان 20
- 1 - مخالفت با شعارهای قومی 22
- راه کارهای اتّحاد ملّی 22
- توضیح 22
- 3 - دادن پُست ها به اقوام مختلف 23
- 2 - ایجاد اخوّت بین اقوام 23
- 5 - پیوندهای خانوادگی بین اقوام 24
- 4 - تقویت ارزش های دینی 24
- 7 - طرد اقوام نااهل از خود 26
- تعصب مذموم 26
- اشاره 28
- اقسام انسجام اسلامی 29
- اشاره 29
- 2 - انسجام حقیقی 30
- روایات و دعوت به انسجام سیاسی 31
- 1 - شناخت هر مذهب از منابع آن 33
- توضیح 33
- راهکارهای انسجام سیاسی 33
- 2 - حسن ظنّ به دیگری 34
- 4 - حکم به ظاهر افراد 37
- قرآن و حکم به ظاهر افراد 37
- اشاره 37
- روایات اهل بیت علیهم السلام و حکم به ظاهر افراد 38
- روایات اهل سنت و حکم به ظاهر افراد 39
- ه) ذهبی می گوید 44
- ب) ابن حجر عسقلانی می گوید 44
- الف) ابن تیمیه می گوید 44
- د) شاطبی می گوید 44
- و) رشید رضا در تفسیر «المنار» می گوید 45
- ز) ابن حزم می گوید 46
- 5 - گفت و گو در مسائل اختلافی 47
- 6 - دوری از خطّ غلو 47
- 8 - ضرورت یک صدایی به هنگام شداید 52
- 7 - پرهیز از کید دشمنان اسلامی 52
- 9 - پرهیز از کلمات حساسیت زا و نفرت انگیز به یکدیگر 52
- 10 - پرهیز از ناسزا گفتن به مقدسات طرف مقابل 54
- 11 - رعایت اخلاق اسلامی نسبت به یکدیگر 54
- 12 - ملاقات و گفت و گو 55
- 14 - یکی شدن اصطلاحات 56
- 15 - بازنگری تدوین تاریخ اسلامی 57
- 16 - پرداختن به مسائل مهم 59
- 17 - همکاری در مسائل اتفاقی 62
- 2 - ابعاد جهانی اسلام 67
- 3 - گسترش روحیه برادری 67
- 1 - توحید 67
- توضیح 67
- 4 - همکاری اجتماعی 68
- 5 - مسجد و اقامه جمعه و جماعت 69
- 6 - حج، کنگره عظیم جهان اسلام 69
- 7 - به کار گرفتن زبان عربی در عبادات 70
- اشاره 78
- 1 - حفظ جان شیعیان 78
- 2 - وجود شیعه در بین جامعه 78
- 3 - اتمام حجّت بر تمام مردم 79
- توضیح 80
- 3 - کشتار و اسارت 80
- 1 - بی آبرویی 80
- 2 - به استضعاف کشیدن گروهی از مردم 80
- 1 - اتهام به یکدیگر 81
- اشاره 81
- 3 - نداشتن بینش سیاسی واقع بینانه 85
- 2 - عدم تعقل 85
- 6 - حکم به لوازم اعتقاد 86
- 4 - شناخت هر مذهب از زبان مخالفان 86
- 5 - عدم توجه به دشمن مشترک 86
- 7 - سوء ظنّ به دیگری 87
- انسجام تکوینی در صدر اسلام 88
- وصیّت پیامبران به پیروی از جانشین به حقّ 89
- وحدت حقیقی بر محور امام معصوم علیهم السلام 90
- اشاره 95
- 1 - امتحان ملائکه و شیطان با خلقت حضرت آدم علیه السلام 95
- 2 - امتحان امُت اسلامی در وحدت بر مسأله امامت 97
- ایمان همراه با ولایت 99
- علم پیامبرصلی الله علیه وآله به اختلاف امت اسلامی 103
- توجیه کلام حضرت هارون علیه السلام 104
- رجوع به خدا و رسول هنگام اختلاف در جانشین پیامبرصلی الله علیه وآله 106
- حرمت کتمان حقایق 108
- امام علی علیه السلام و دعوت به اهل بیت علیهم السلام 110
- غدیر، محور انسجام حقیقی 112
- طرح غدیر، در راستای انسجام اسلامی 117
- غدیر از دیدگاه برخی اهل سنت 125
- توضیح 125
- 2 - محمد بن طلحه شافعی 126
- 1 - محمد بن محمد غزّالی 126
- 4 - محمد بن یوسف گنجی شافعی 127
- 3 - سبط بن جوزی 127
- 7 - سعدالدین تفتازانی 128
- 6 - تقی الدین مقریزی 128
- 1 - فرید الدین عطار نیشابوری (513 - 586 ق) 130
- اشاره 130
- پیام های غدیر به جامعه اسلامی 137
باوقار، خردمند و استوار است؛ هیچ گاه نادانی، شتابزدگی و بی باکی بر وی عارض نمی شود. سخن ما را می شنود و به ما توجه می کند و از دلیل های ما هرچه که داریم آگاه می شود، به گونه ای که فکر می کنیم راه را بر وی بسته ایم، آن گاه با سخنی ساده و کلامی کوتاه، استدلال ما را از بین می برد و دلیل خود را اثبات می کند و عذر ما را قطع می کند و نمی توانیم در جوابش پاسخی بدهیم. اگر تو از یاران وی هستی مثل وی با ما گفت و گو کن».
10 - پرهیز از ناسزا گفتن به مقدسات طرف مقابل
از راه کارهای تقریب بین ادیان و مذاهب پرهیز از ناسزا گفتن و دشنام دادن به مقدسات طرف مقابل است؛ زیرا او نیز تحریک شده و به مقدسات ما اهانت می کند؛
خداوند متعال می فرماید: «وَلاَتَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ»؛(1) «(به معبود) کسانی که غیر خدا را می خوانند دشنام ندهید، مبادا آن ها (نیز) از روی (ظلم و) جهل، خدا را دشنام دهند»!
11 - رعایت اخلاق اسلامی نسبت به یکدیگر
معاویه بن وهب می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: «کیف ینبغی لنا ان نصنع فیما بیننا و بین قومنا و بین خلطائنا من الناس ممّن لیسوا علی امرنا؟ قال: تنظرون الی ائمتکم الذین تقتدون بهم فتصنعون مایصنعون، فواللَّه انّهم لیعودون مرضاهم و یشهدون جنائزهم و یقیمون الشهاده لهم و علیهم و یؤدون الأمانه
1- انعام / 108.