- مقدمه ناشر 1
- اشاره 4
- اشاره 6
- 3 - خلقت انسان از نفس واحده 6
- 2 - عارضی بودن تفرقه 6
- 1 - نفخ صور از جانب خدا برای آدم علیه السلام 6
- 6 - الهام به نفس بشر 7
- 5 - فطرت یکسان 7
- 4 - تکریم بنی آدم 7
- 9 - همگانی بودن بعثت 8
- 7 - یکپارچگی امت اسلامی 8
- 8 - پیامبر همگان 8
- قرآن و اتحاد ملّی 9
- روایات و اتحاد ملّی 13
- سیره پیامبرصلی الله علیه وآله در مورد اتحاد ملّی 16
- اتحاد ملّی در صدر اسلام از دیدگاه مستشرقان 20
- 1 - مخالفت با شعارهای قومی 22
- راه کارهای اتّحاد ملّی 22
- توضیح 22
- 2 - ایجاد اخوّت بین اقوام 23
- 3 - دادن پُست ها به اقوام مختلف 23
- 5 - پیوندهای خانوادگی بین اقوام 24
- 4 - تقویت ارزش های دینی 24
- 7 - طرد اقوام نااهل از خود 26
- تعصب مذموم 26
- اشاره 28
- اشاره 29
- اقسام انسجام اسلامی 29
- 2 - انسجام حقیقی 30
- روایات و دعوت به انسجام سیاسی 31
- 1 - شناخت هر مذهب از منابع آن 33
- توضیح 33
- راهکارهای انسجام سیاسی 33
- 2 - حسن ظنّ به دیگری 34
- اشاره 37
- قرآن و حکم به ظاهر افراد 37
- 4 - حکم به ظاهر افراد 37
- روایات اهل بیت علیهم السلام و حکم به ظاهر افراد 38
- روایات اهل سنت و حکم به ظاهر افراد 39
- ه) ذهبی می گوید 44
- الف) ابن تیمیه می گوید 44
- ب) ابن حجر عسقلانی می گوید 44
- د) شاطبی می گوید 44
- و) رشید رضا در تفسیر «المنار» می گوید 45
- ز) ابن حزم می گوید 46
- 6 - دوری از خطّ غلو 47
- 5 - گفت و گو در مسائل اختلافی 47
- 7 - پرهیز از کید دشمنان اسلامی 52
- 8 - ضرورت یک صدایی به هنگام شداید 52
- 9 - پرهیز از کلمات حساسیت زا و نفرت انگیز به یکدیگر 52
- 10 - پرهیز از ناسزا گفتن به مقدسات طرف مقابل 54
- 11 - رعایت اخلاق اسلامی نسبت به یکدیگر 54
- 12 - ملاقات و گفت و گو 55
- 14 - یکی شدن اصطلاحات 56
- 15 - بازنگری تدوین تاریخ اسلامی 57
- 16 - پرداختن به مسائل مهم 59
- 17 - همکاری در مسائل اتفاقی 62
- 2 - ابعاد جهانی اسلام 67
- 3 - گسترش روحیه برادری 67
- 1 - توحید 67
- توضیح 67
- 4 - همکاری اجتماعی 68
- 5 - مسجد و اقامه جمعه و جماعت 69
- 6 - حج، کنگره عظیم جهان اسلام 69
- 7 - به کار گرفتن زبان عربی در عبادات 70
- اشاره 78
- 1 - حفظ جان شیعیان 78
- 2 - وجود شیعه در بین جامعه 78
- 3 - اتمام حجّت بر تمام مردم 79
- 3 - کشتار و اسارت 80
- 1 - بی آبرویی 80
- توضیح 80
- 2 - به استضعاف کشیدن گروهی از مردم 80
- 1 - اتهام به یکدیگر 81
- اشاره 81
- 3 - نداشتن بینش سیاسی واقع بینانه 85
- 2 - عدم تعقل 85
- 5 - عدم توجه به دشمن مشترک 86
- 4 - شناخت هر مذهب از زبان مخالفان 86
- 6 - حکم به لوازم اعتقاد 86
- 7 - سوء ظنّ به دیگری 87
- انسجام تکوینی در صدر اسلام 88
- وصیّت پیامبران به پیروی از جانشین به حقّ 89
- وحدت حقیقی بر محور امام معصوم علیهم السلام 90
- 1 - امتحان ملائکه و شیطان با خلقت حضرت آدم علیه السلام 95
- اشاره 95
- 2 - امتحان امُت اسلامی در وحدت بر مسأله امامت 97
- ایمان همراه با ولایت 99
- علم پیامبرصلی الله علیه وآله به اختلاف امت اسلامی 103
- توجیه کلام حضرت هارون علیه السلام 104
- رجوع به خدا و رسول هنگام اختلاف در جانشین پیامبرصلی الله علیه وآله 106
- حرمت کتمان حقایق 108
- امام علی علیه السلام و دعوت به اهل بیت علیهم السلام 110
- غدیر، محور انسجام حقیقی 112
- طرح غدیر، در راستای انسجام اسلامی 117
- غدیر از دیدگاه برخی اهل سنت 125
- توضیح 125
- 1 - محمد بن محمد غزّالی 126
- 2 - محمد بن طلحه شافعی 126
- 3 - سبط بن جوزی 127
- 4 - محمد بن یوسف گنجی شافعی 127
- 6 - تقی الدین مقریزی 128
- 7 - سعدالدین تفتازانی 128
- 1 - فرید الدین عطار نیشابوری (513 - 586 ق) 130
- اشاره 130
- پیام های غدیر به جامعه اسلامی 137
الیهم»؛(1) «چگونه بر ما سزاوار است تا بین خود و قوم خود و کسانی که از اهل سنت با آن ها معاشرت داریم از کسانی که بر ولایت شما همانند ما نیستند رفتار نماییم؟ حضرت فرمود: نظر به امامان خود کنید، کسانی که به آن ها اقتدا می نمایید، هرکاری که آنان کردند شما نیز چنین کنید، به خدا سوگند که امامان شما مریضان آن ها را عیادت کرده و در تشییع جنازه شان حاضر می شوند و به نفع و ضرر آن ها گواهی داده و امانت را به آن ها باز می گردانند».
12 - ملاقات و گفت و گو
در حاشیه «الدرالکامنه» ابن حجر عسقلانی آمده است: «انّ ابن المطهّر حج فی اواخر عمره... لمّا حجّ اجتمع هو و ابن تیمیه و تذاکرا فاعجب ابن تیمیه کلامه فقال له: من تکون یا هذا؟ فقال: الذی تسمیه ابن المنجس. فحصل بینهما انس و مباسطه»؛(2) «همانا ابن مطهّر - علامه حلّی قدس سره - در اواخر عمرش حج به جای آورد... بعد از اتمام حج او و ابن تیمیه با یکدیگر اجتماع کرده و با هم مذاکره نمودند. ابن تیمیه از کلام او به تعجب آمد و به او گفت: تو کیستی ای مرد؟ او گفت: من همان کسی هستم که او را ابن المنجس نامیده ای در آن هنگام بود که بین آن دو انس و گشاده رویی حاصل شد».
1- کافی، ج 2، ص 636.
2- الدرالکامنه، ج 2، ص 71 - 72،منهاج السنه، ج 1، ص 99، توزیع دارأُحُد،با تحقیق رشادسالم.