- مقدمه ناشر 1
- اشاره 4
- 1 - نفخ صور از جانب خدا برای آدم علیه السلام 6
- اشاره 6
- 3 - خلقت انسان از نفس واحده 6
- 2 - عارضی بودن تفرقه 6
- 5 - فطرت یکسان 7
- 6 - الهام به نفس بشر 7
- 4 - تکریم بنی آدم 7
- 7 - یکپارچگی امت اسلامی 8
- 9 - همگانی بودن بعثت 8
- 8 - پیامبر همگان 8
- قرآن و اتحاد ملّی 9
- روایات و اتحاد ملّی 13
- سیره پیامبرصلی الله علیه وآله در مورد اتحاد ملّی 16
- اتحاد ملّی در صدر اسلام از دیدگاه مستشرقان 20
- 1 - مخالفت با شعارهای قومی 22
- راه کارهای اتّحاد ملّی 22
- توضیح 22
- 3 - دادن پُست ها به اقوام مختلف 23
- 2 - ایجاد اخوّت بین اقوام 23
- 4 - تقویت ارزش های دینی 24
- 5 - پیوندهای خانوادگی بین اقوام 24
- تعصب مذموم 26
- 7 - طرد اقوام نااهل از خود 26
- اشاره 28
- اشاره 29
- اقسام انسجام اسلامی 29
- 2 - انسجام حقیقی 30
- روایات و دعوت به انسجام سیاسی 31
- توضیح 33
- 1 - شناخت هر مذهب از منابع آن 33
- راهکارهای انسجام سیاسی 33
- 2 - حسن ظنّ به دیگری 34
- 4 - حکم به ظاهر افراد 37
- اشاره 37
- قرآن و حکم به ظاهر افراد 37
- روایات اهل بیت علیهم السلام و حکم به ظاهر افراد 38
- روایات اهل سنت و حکم به ظاهر افراد 39
- د) شاطبی می گوید 44
- ه) ذهبی می گوید 44
- ب) ابن حجر عسقلانی می گوید 44
- الف) ابن تیمیه می گوید 44
- و) رشید رضا در تفسیر «المنار» می گوید 45
- ز) ابن حزم می گوید 46
- 6 - دوری از خطّ غلو 47
- 5 - گفت و گو در مسائل اختلافی 47
- 8 - ضرورت یک صدایی به هنگام شداید 52
- 7 - پرهیز از کید دشمنان اسلامی 52
- 9 - پرهیز از کلمات حساسیت زا و نفرت انگیز به یکدیگر 52
- 11 - رعایت اخلاق اسلامی نسبت به یکدیگر 54
- 10 - پرهیز از ناسزا گفتن به مقدسات طرف مقابل 54
- 12 - ملاقات و گفت و گو 55
- 14 - یکی شدن اصطلاحات 56
- 15 - بازنگری تدوین تاریخ اسلامی 57
- 16 - پرداختن به مسائل مهم 59
- 17 - همکاری در مسائل اتفاقی 62
- 2 - ابعاد جهانی اسلام 67
- 3 - گسترش روحیه برادری 67
- 1 - توحید 67
- توضیح 67
- 4 - همکاری اجتماعی 68
- 5 - مسجد و اقامه جمعه و جماعت 69
- 6 - حج، کنگره عظیم جهان اسلام 69
- 7 - به کار گرفتن زبان عربی در عبادات 70
- 1 - حفظ جان شیعیان 78
- اشاره 78
- 2 - وجود شیعه در بین جامعه 78
- 3 - اتمام حجّت بر تمام مردم 79
- 3 - کشتار و اسارت 80
- توضیح 80
- 1 - بی آبرویی 80
- 2 - به استضعاف کشیدن گروهی از مردم 80
- 1 - اتهام به یکدیگر 81
- اشاره 81
- 3 - نداشتن بینش سیاسی واقع بینانه 85
- 2 - عدم تعقل 85
- 4 - شناخت هر مذهب از زبان مخالفان 86
- 5 - عدم توجه به دشمن مشترک 86
- 6 - حکم به لوازم اعتقاد 86
- 7 - سوء ظنّ به دیگری 87
- انسجام تکوینی در صدر اسلام 88
- وصیّت پیامبران به پیروی از جانشین به حقّ 89
- وحدت حقیقی بر محور امام معصوم علیهم السلام 90
- اشاره 95
- 1 - امتحان ملائکه و شیطان با خلقت حضرت آدم علیه السلام 95
- 2 - امتحان امُت اسلامی در وحدت بر مسأله امامت 97
- ایمان همراه با ولایت 99
- علم پیامبرصلی الله علیه وآله به اختلاف امت اسلامی 103
- توجیه کلام حضرت هارون علیه السلام 104
- رجوع به خدا و رسول هنگام اختلاف در جانشین پیامبرصلی الله علیه وآله 106
- حرمت کتمان حقایق 108
- امام علی علیه السلام و دعوت به اهل بیت علیهم السلام 110
- غدیر، محور انسجام حقیقی 112
- طرح غدیر، در راستای انسجام اسلامی 117
- توضیح 125
- غدیر از دیدگاه برخی اهل سنت 125
- 1 - محمد بن محمد غزّالی 126
- 2 - محمد بن طلحه شافعی 126
- 4 - محمد بن یوسف گنجی شافعی 127
- 3 - سبط بن جوزی 127
- 7 - سعدالدین تفتازانی 128
- 6 - تقی الدین مقریزی 128
- 1 - فرید الدین عطار نیشابوری (513 - 586 ق) 130
- اشاره 130
- پیام های غدیر به جامعه اسلامی 137
(مخالفت) پروردگارتان بپرهیزید! همان کسی که همه شما را از یک انسان آفرید؛ و همسر او را (نیز) از جنس او خلق کرد؛ و از آن دو، مردان و زنان فراوانی (در روی زمین) منتشر ساخت. و از خدایی بپرهیزید که (همگی به عظمت او معترفید؛ و) هنگامی که چیزی از یکدیگر می خواهید، نام او را می برید! (و نیز ) (از قطع رابطه با) خویشاوندان خود، پرهیز کنید! زیرا خداوند، مراقب شماست».
4 - تکریم بنی آدم
خداوند متعال می فرماید: «وَلَقَدْ کَرَّمْنا بَنِی آدَمَ...»؛(1) «ما آدمیزادگان را گرامی داشتیم».
5 - فطرت یکسان
خداوند متعال می فرماید: «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النّاسَ عَلَیْها لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ»؛(2) «پس روی خود را متوجّه آیین خالص پروردگار کن! این فطرتی است که خداوند، انسان ها را بر آن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است آیین استوار».
6 - الهام به نفس بشر
خداوند متعال می فرماید: «وَنَفْسٍ وَما سَوَّیها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَتَقْوَل-ها»؛(3) «و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته، سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است».
1- اسراء / 70.
2- روم / 30.
3- شمس / 7 و 8.