- مقدمه ناشر 1
- اشاره 4
- 1 - نفخ صور از جانب خدا برای آدم علیه السلام 6
- اشاره 6
- 2 - عارضی بودن تفرقه 6
- 3 - خلقت انسان از نفس واحده 6
- 4 - تکریم بنی آدم 7
- 5 - فطرت یکسان 7
- 6 - الهام به نفس بشر 7
- 8 - پیامبر همگان 8
- 7 - یکپارچگی امت اسلامی 8
- 9 - همگانی بودن بعثت 8
- قرآن و اتحاد ملّی 9
- روایات و اتحاد ملّی 13
- سیره پیامبرصلی الله علیه وآله در مورد اتحاد ملّی 16
- اتحاد ملّی در صدر اسلام از دیدگاه مستشرقان 20
- 1 - مخالفت با شعارهای قومی 22
- راه کارهای اتّحاد ملّی 22
- توضیح 22
- 3 - دادن پُست ها به اقوام مختلف 23
- 2 - ایجاد اخوّت بین اقوام 23
- 5 - پیوندهای خانوادگی بین اقوام 24
- 4 - تقویت ارزش های دینی 24
- تعصب مذموم 26
- 7 - طرد اقوام نااهل از خود 26
- اشاره 28
- اقسام انسجام اسلامی 29
- اشاره 29
- 2 - انسجام حقیقی 30
- روایات و دعوت به انسجام سیاسی 31
- 1 - شناخت هر مذهب از منابع آن 33
- توضیح 33
- راهکارهای انسجام سیاسی 33
- 2 - حسن ظنّ به دیگری 34
- قرآن و حکم به ظاهر افراد 37
- اشاره 37
- 4 - حکم به ظاهر افراد 37
- روایات اهل بیت علیهم السلام و حکم به ظاهر افراد 38
- روایات اهل سنت و حکم به ظاهر افراد 39
- ه) ذهبی می گوید 44
- الف) ابن تیمیه می گوید 44
- ب) ابن حجر عسقلانی می گوید 44
- د) شاطبی می گوید 44
- و) رشید رضا در تفسیر «المنار» می گوید 45
- ز) ابن حزم می گوید 46
- 5 - گفت و گو در مسائل اختلافی 47
- 6 - دوری از خطّ غلو 47
- 8 - ضرورت یک صدایی به هنگام شداید 52
- 7 - پرهیز از کید دشمنان اسلامی 52
- 9 - پرهیز از کلمات حساسیت زا و نفرت انگیز به یکدیگر 52
- 11 - رعایت اخلاق اسلامی نسبت به یکدیگر 54
- 10 - پرهیز از ناسزا گفتن به مقدسات طرف مقابل 54
- 12 - ملاقات و گفت و گو 55
- 14 - یکی شدن اصطلاحات 56
- 15 - بازنگری تدوین تاریخ اسلامی 57
- 16 - پرداختن به مسائل مهم 59
- 17 - همکاری در مسائل اتفاقی 62
- 2 - ابعاد جهانی اسلام 67
- 3 - گسترش روحیه برادری 67
- توضیح 67
- 1 - توحید 67
- 4 - همکاری اجتماعی 68
- 5 - مسجد و اقامه جمعه و جماعت 69
- 6 - حج، کنگره عظیم جهان اسلام 69
- 7 - به کار گرفتن زبان عربی در عبادات 70
- اشاره 78
- 1 - حفظ جان شیعیان 78
- 2 - وجود شیعه در بین جامعه 78
- 3 - اتمام حجّت بر تمام مردم 79
- توضیح 80
- 1 - بی آبرویی 80
- 3 - کشتار و اسارت 80
- 2 - به استضعاف کشیدن گروهی از مردم 80
- 1 - اتهام به یکدیگر 81
- اشاره 81
- 3 - نداشتن بینش سیاسی واقع بینانه 85
- 2 - عدم تعقل 85
- 6 - حکم به لوازم اعتقاد 86
- 5 - عدم توجه به دشمن مشترک 86
- 4 - شناخت هر مذهب از زبان مخالفان 86
- 7 - سوء ظنّ به دیگری 87
- انسجام تکوینی در صدر اسلام 88
- وصیّت پیامبران به پیروی از جانشین به حقّ 89
- وحدت حقیقی بر محور امام معصوم علیهم السلام 90
- اشاره 95
- 1 - امتحان ملائکه و شیطان با خلقت حضرت آدم علیه السلام 95
- 2 - امتحان امُت اسلامی در وحدت بر مسأله امامت 97
- ایمان همراه با ولایت 99
- علم پیامبرصلی الله علیه وآله به اختلاف امت اسلامی 103
- توجیه کلام حضرت هارون علیه السلام 104
- رجوع به خدا و رسول هنگام اختلاف در جانشین پیامبرصلی الله علیه وآله 106
- حرمت کتمان حقایق 108
- امام علی علیه السلام و دعوت به اهل بیت علیهم السلام 110
- غدیر، محور انسجام حقیقی 112
- طرح غدیر، در راستای انسجام اسلامی 117
- توضیح 125
- غدیر از دیدگاه برخی اهل سنت 125
- 2 - محمد بن طلحه شافعی 126
- 1 - محمد بن محمد غزّالی 126
- 4 - محمد بن یوسف گنجی شافعی 127
- 3 - سبط بن جوزی 127
- 7 - سعدالدین تفتازانی 128
- 6 - تقی الدین مقریزی 128
- 1 - فرید الدین عطار نیشابوری (513 - 586 ق) 130
- اشاره 130
- پیام های غدیر به جامعه اسلامی 137
فرستاد، تا آن را بر همه آیین ها غالب گرداند، هر چند مشرکان کراهت داشته باشند».
و نیز می فرماید: «الر کِتابٌ أَنزَلْناهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ النّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَی صِرَاطِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ»؛(1) «الر، (این) کتابی است که بر تو نازل کردیم، تا مردم را از تاریکی ها (ی شرک و ظلم و جهل،) به سوی روشنایی (ایمان و عدل و آگاهی،) بفرمان پروردگارشان در آوری، بسوی راه خداوند عزیز و حمید».
و می فرماید: «تَبارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلَی عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمِینَ نَذِیراً»؛(2) «زوال ناپذیر و پر برکت است کسی که قرآن را بر بنده اش نازل کرد تا بیم دهنده جهانیان باشد».
قرآن و اتحاد ملّی
قرآن کریم تمام امّت اسلامی از هر ملیّت و قومی که هستند را به اتحاد و یگانگی به جهت دفاع از اسلام و مقابله با دشمنان دعوت کرده است، اینک به برخی از آیات در این باره اشاره می کنیم؛
1 - خداوند متعال می فرماید: «وَمِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ وَیَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَیْرٍ لَکُمْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَیُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِینَ»؛(3) «از آن ها کسانی هستند که پیامبر را آزار می دهند و می گویند: «او آدم خوش باوری است!» بگو:
1- ابراهیم / 1
2- فرقان / 1.
3- توبه / 61.