- مقدمه ناشر 1
- اشاره 4
- 1 - نفخ صور از جانب خدا برای آدم علیه السلام 6
- 2 - عارضی بودن تفرقه 6
- اشاره 6
- 3 - خلقت انسان از نفس واحده 6
- 4 - تکریم بنی آدم 7
- 5 - فطرت یکسان 7
- 6 - الهام به نفس بشر 7
- 8 - پیامبر همگان 8
- 7 - یکپارچگی امت اسلامی 8
- 9 - همگانی بودن بعثت 8
- قرآن و اتحاد ملّی 9
- روایات و اتحاد ملّی 13
- سیره پیامبرصلی الله علیه وآله در مورد اتحاد ملّی 16
- اتحاد ملّی در صدر اسلام از دیدگاه مستشرقان 20
- 1 - مخالفت با شعارهای قومی 22
- توضیح 22
- راه کارهای اتّحاد ملّی 22
- 3 - دادن پُست ها به اقوام مختلف 23
- 2 - ایجاد اخوّت بین اقوام 23
- 5 - پیوندهای خانوادگی بین اقوام 24
- 4 - تقویت ارزش های دینی 24
- تعصب مذموم 26
- 7 - طرد اقوام نااهل از خود 26
- اشاره 28
- اشاره 29
- اقسام انسجام اسلامی 29
- 2 - انسجام حقیقی 30
- روایات و دعوت به انسجام سیاسی 31
- 1 - شناخت هر مذهب از منابع آن 33
- توضیح 33
- راهکارهای انسجام سیاسی 33
- 2 - حسن ظنّ به دیگری 34
- 4 - حکم به ظاهر افراد 37
- قرآن و حکم به ظاهر افراد 37
- اشاره 37
- روایات اهل بیت علیهم السلام و حکم به ظاهر افراد 38
- روایات اهل سنت و حکم به ظاهر افراد 39
- ب) ابن حجر عسقلانی می گوید 44
- د) شاطبی می گوید 44
- ه) ذهبی می گوید 44
- الف) ابن تیمیه می گوید 44
- و) رشید رضا در تفسیر «المنار» می گوید 45
- ز) ابن حزم می گوید 46
- 6 - دوری از خطّ غلو 47
- 5 - گفت و گو در مسائل اختلافی 47
- 7 - پرهیز از کید دشمنان اسلامی 52
- 8 - ضرورت یک صدایی به هنگام شداید 52
- 9 - پرهیز از کلمات حساسیت زا و نفرت انگیز به یکدیگر 52
- 11 - رعایت اخلاق اسلامی نسبت به یکدیگر 54
- 10 - پرهیز از ناسزا گفتن به مقدسات طرف مقابل 54
- 12 - ملاقات و گفت و گو 55
- 14 - یکی شدن اصطلاحات 56
- 15 - بازنگری تدوین تاریخ اسلامی 57
- 16 - پرداختن به مسائل مهم 59
- 17 - همکاری در مسائل اتفاقی 62
- 2 - ابعاد جهانی اسلام 67
- 3 - گسترش روحیه برادری 67
- 1 - توحید 67
- توضیح 67
- 4 - همکاری اجتماعی 68
- 5 - مسجد و اقامه جمعه و جماعت 69
- 6 - حج، کنگره عظیم جهان اسلام 69
- 7 - به کار گرفتن زبان عربی در عبادات 70
- اشاره 78
- 1 - حفظ جان شیعیان 78
- 2 - وجود شیعه در بین جامعه 78
- 3 - اتمام حجّت بر تمام مردم 79
- توضیح 80
- 1 - بی آبرویی 80
- 3 - کشتار و اسارت 80
- 2 - به استضعاف کشیدن گروهی از مردم 80
- 1 - اتهام به یکدیگر 81
- اشاره 81
- 2 - عدم تعقل 85
- 3 - نداشتن بینش سیاسی واقع بینانه 85
- 4 - شناخت هر مذهب از زبان مخالفان 86
- 5 - عدم توجه به دشمن مشترک 86
- 6 - حکم به لوازم اعتقاد 86
- 7 - سوء ظنّ به دیگری 87
- انسجام تکوینی در صدر اسلام 88
- وصیّت پیامبران به پیروی از جانشین به حقّ 89
- وحدت حقیقی بر محور امام معصوم علیهم السلام 90
- اشاره 95
- 1 - امتحان ملائکه و شیطان با خلقت حضرت آدم علیه السلام 95
- 2 - امتحان امُت اسلامی در وحدت بر مسأله امامت 97
- ایمان همراه با ولایت 99
- علم پیامبرصلی الله علیه وآله به اختلاف امت اسلامی 103
- توجیه کلام حضرت هارون علیه السلام 104
- رجوع به خدا و رسول هنگام اختلاف در جانشین پیامبرصلی الله علیه وآله 106
- حرمت کتمان حقایق 108
- امام علی علیه السلام و دعوت به اهل بیت علیهم السلام 110
- غدیر، محور انسجام حقیقی 112
- طرح غدیر، در راستای انسجام اسلامی 117
- غدیر از دیدگاه برخی اهل سنت 125
- توضیح 125
- 2 - محمد بن طلحه شافعی 126
- 1 - محمد بن محمد غزّالی 126
- 3 - سبط بن جوزی 127
- 4 - محمد بن یوسف گنجی شافعی 127
- 7 - سعدالدین تفتازانی 128
- 6 - تقی الدین مقریزی 128
- 1 - فرید الدین عطار نیشابوری (513 - 586 ق) 130
- اشاره 130
- پیام های غدیر به جامعه اسلامی 137
در آیه ای دیگر دعوت به پیروی از صراط مستقیم نموده و از راه های دیگر نهی کرده است آنجا که می فرماید: «وَأَنَّ هذا صِرَاطِی مُسْتَقِیماً فاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَن سَبِیلِهِ»؛(1) «این راه مستقیم من است، از آن پیروی کنید! و از راه های پراکنده (و انحرافی) پیروی نکنید، که شما را از طریق حقّ، دور می سازد!»
پس در حقیقت امر به پیروی و تمسّک و چنگ زدن به حبل اللَّه کرده که همان قرآن و عترت است همان گونه که در حدیث ثقلین آمده است.
از اینجا معنا و مفهوم احادیثی که «اهْدِنا الصِّرَ اطَ الْمُسْتَقِیمَ»؛(2) «ما را به راه راست هدایت کن» را به صراط و راه امام علی علیه السلام معنا کرده اند روشن می شود.
و نیز معنای آیه شریفه «وَأَنِ اعْبُدُونِی هذا صِرَاطٌ مُسْتَقِیمٌ»؛(3) «و این که مرا بپرستید که راه مستقیم این است؟!» روشن می شود که در چنگ زدن به خدا که همان چنگ زدن به حبل اللَّه و کتاب و عترت است عبودیت خداوند است؛ زیرا عبودیت در اطاعت دستورات خدا بدون چون و چراست.
از آیات قرآن کریم نیز عصمت کتاب خدا و عترت استفاده می شود؛ خداوند متعال در مورد قرآن می فرماید: «لَا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ»؛(4) «که هیچ گونه باطلی، نه از پیش رو و نه از پشت سر، به سراغ آن نمی آید».
و درباره اهل بیت علیهم السلام می فرماید: «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ
1- انعام / 153.
2- حمد، 5.
3- یس / 61.
4- فصّلت / 42.