- پیشگفتار 1
- دیدگاههای شیعه در مسائل مربوط به تقریب 4
- اشاره 4
- 1- پیدایش شیعه 8
- 2- عصمت پیشوایان 16
- 3- مصونیت قرآن از تحریف 20
- 4- تهمت تکفیر صحابه 33
- 5- اقامه دو نماز در یک وقت 48
- 6- سجده بر تربت 53
- توسعه در سجدهگاه 57
- عناصر مؤثر در تقریب مسلمانان 60
- عناصر وحدت 60
- اشاره 60
- 1- یکتاپرستی و یکتاگرایی 63
- 2- یگانگی شریعت و آیین 67
- 4- وحدت هدف 72
- 3- وحدت رهبری 72
- موانع تقریب 77
- 1- اختلافات کلامی و فقهی 77
- 2- اختلافات قومی 84
- 3- ناآگاهی از عقاید همدیگر 86
بدیهی است، «تسنّن»، بهمعنای پیروی از سنت، قدر مشترکی است میان همه فرق اسلامی، ولی تسنن بهمعنی پذیرش اسلام در قالب خلافت ابوبکر و دیگر خلفا، اندیشهای است که پس از درگذشت پیامبر پدید آمد و زادگاه آن، سقیفه بنیساعده و حوادث پس از آن است، بنابراین، تسنّن به این معنی، فاقدِ اصالت است و در قالب دیگر، یعنی پیروی از سنت پیامبر از ویژگی همه فرق اسلامی است.
برادران اهلسنت، در فقه، از یکی از چهار فقیه پیروی میکنند ولی در عقاید اشعری هستند و پیرو آرای امام اشعری و روشن است که همه این مذاهبِ فقهی و کلامی، پس از اسلام پدید آمدهاند.
واصل بن عطا (80- 130) پایهگذار مکتب اعتزال است و امام اشعری (260- 324) پایهگذار مذهب کلامی.
و شیخ ماتریدی (260- 331) نیز پایهگذار مکتب ماتریدی است و همه این مذاهب، رخدادهایی است که پس از اسلام پدید آمدهاند.
و اینک یادآور میشویم که: فرق جوهری مکتب تشیع با دیگر مکتبها، آن است که: تشیع خلافت را ادامه وظیفه رسالت میداند، پس روشن است که مانند