- پیشگفتار 1
- اشاره 4
- دیدگاههای شیعه در مسائل مربوط به تقریب 4
- 1- پیدایش شیعه 8
- 2- عصمت پیشوایان 16
- 3- مصونیت قرآن از تحریف 20
- 4- تهمت تکفیر صحابه 33
- 5- اقامه دو نماز در یک وقت 48
- 6- سجده بر تربت 53
- توسعه در سجدهگاه 57
- عناصر وحدت 60
- اشاره 60
- عناصر مؤثر در تقریب مسلمانان 60
- 1- یکتاپرستی و یکتاگرایی 63
- 2- یگانگی شریعت و آیین 67
- 4- وحدت هدف 72
- 3- وحدت رهبری 72
- موانع تقریب 77
- 1- اختلافات کلامی و فقهی 77
- 2- اختلافات قومی 84
- 3- ناآگاهی از عقاید همدیگر 86
مثلًا مسیحیِ کاتولیک میتواند با مسیحیِ «پروتستانت»، زندگی کاملًا آرام داشته باشد و دیگر لازم نیست به نفی یکدیگر برخیزند.
این مطلب، غیر از آن است که جامعه بشری با داشتن عقاید مختلف و گوناگون، همگی در صراط حق بوده و مورد پذیرش خدای جهانیان هستند! اگر چنین است، پس تأکید بر صراط واحد و پرهیز از صراط های دیگر چیست؟!
به خاطر همین وحدت صراط است که قرآن و حدیث در تمام موارد از «دین واحد» سخن به میان میآورد نه از «ادیان» و تنها در یک روایت و آن از امام هشتم علیه السلام است که لفظ «دین» به صورت جمع آمده و احتمال میرود که حدیث نقل به معنا شده است. اصرار قرآن بر لفظ «دین» به صورت مفرد، برای این است که اصول عقیدتی و قوانین کلّی در مسائل عملی، در تمام ادوار یکسان بوده و خداوند یک دین بیش نداشته و نخواهد داشت، چنانکه میفرماید: إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ (1)
1- 1- آل عمران: 19.