- پیشگفتار 1
- اشاره 4
- دیدگاههای شیعه در مسائل مربوط به تقریب 4
- 1- پیدایش شیعه 8
- 2- عصمت پیشوایان 16
- 3- مصونیت قرآن از تحریف 20
- 4- تهمت تکفیر صحابه 33
- 5- اقامه دو نماز در یک وقت 48
- 6- سجده بر تربت 53
- توسعه در سجدهگاه 57
- عناصر وحدت 60
- اشاره 60
- عناصر مؤثر در تقریب مسلمانان 60
- 1- یکتاپرستی و یکتاگرایی 63
- 2- یگانگی شریعت و آیین 67
- 4- وحدت هدف 72
- 3- وحدت رهبری 72
- موانع تقریب 77
- 1- اختلافات کلامی و فقهی 77
- 2- اختلافات قومی 84
- 3- ناآگاهی از عقاید همدیگر 86
برادران اهل سنت مانع از تقریب شود بلکه باید اختلاف در این مورد را، با توجه به این اصل، بسان دیگر اختلافات فقهی تلقّی کرد.
در گذشته، فقیهان اهل سنت در برابر یکدیگر از اهل «گذشت و اغماض» بهره میگرفتند، همگی میدانیم که ابوحنیفه قنوت را مشروع نمیداند، در حالی که شافعی آن را مستحب میشمارد ولی آنگاه که شافعی در بغداد به زیارت قبر ابوحنیفه رفت، در کنار مرقد او دو رکعت نماز گزارد و قنوت به جا نیاورد وقتی از فلسفه آن پرسیدند، گفت: «توقیراً للإمام»؛ «به پاس احترام ابوحنیفه این مستحب را ترک کردم.»
تاریخ میگوید: عمر بن عبدالعزیز از جهت دادگری و تعصّب دینی، بسان خلفا بود؛ یعنی او را هم مسلمانان برگزیده بودند ولی اعتقاد و عدم اعتقاد به خلافتِ او، هیچ گاه مایه اختلاف و دو دستگی نیست در حالی که اختلاف در خلافت خلفا، در طول قرنها، بزرگترین سد میان مسلمانان بوده است، اکنون پرسش این است که چه فرقی است میان خلافت او و دیگر خلفا.
استاد بزرگوار ما آیتاللَّه العظمی بروجردی قدس سره