اتحاد ملی و انسجام اسلامی در سپهر فکری امام (ره) و رهبری صفحه 141

و ستمگر. (29/ 9/ 1368)

این‌که بعضی‌ها به دنبال مطامع دنیوی خودشان، دچار زندگی مشقّت‌بار روحی و صفات ناپسندیده و رذایل اخلاقی و حرص و طمع و بخل می‌شوند، به خاطر دور ماندناز جهان‌بینی الهی و معنوی و توحیدی است که مردم را به جمعیت و وحدت دعوت می‌کند. جمعیت، در درون انسان هم شیرین و مطلوب است. در متن جامعه و در سطح عالم هم همین‌طور است. (18/ 7/ 1375)

در دین مقدس اسلام، وحدت یک اصل اساسی است. از ذات مقدس باری تعالی- که اصل و مظهر وحدت و یکتایی است- بگیرید، تا آثار این وحدت که توجه همه عالم وجود، به سمت آن مرکز عظیم و عالی است- کل الینا راجعون- و همه به سمت ذات مقدس پروردگار حرکت می‌کنند: «الی اللَّه المصیر». (18/ 7/ 1375)

بزرگی در چند ده سال قبل فرموده بود: «بنی الاسلام علی دعانتین:

کلمه التوحید و التوحید الکلمه». این دو پایه اساسی اسلام است: اول کلمه توحید، بعد وحدت کلمه که این دومی هم به اولی برمی‌گردد؛ یعنی وحدت کلمه بر محور توحید. (21/ 4/ 1377)

2- وجود مبارک رسول اکرم صلی الله علیه و آله‌

وجود نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله، بزرگ‌ترین مایه وحدت در همه ادوار اسلامی بوده است و امروز هم می‌تواند باشد؛ چون اعتقاد آحاد مسلمانان به آن وجود اقدس بزرگوار، با عاطفه و عشق توأم است و لذا آن بزرگوار، مرکز و محور عواطف و عقاید همه