اتحاد ملی و انسجام اسلامی در سپهر فکری امام (ره) و رهبری صفحه 148

وظیفه جامعه تشیع و جامعه تسنن‌

1- برادری اسلامی و پرهیز از اختلاف اختلاف و دعوا

اسلام تأکید کرده است که برادران مسلمان باید با هم برادرانه رفتار کنند. نگفته است برادرانی که سنّی‌اند یا شیعه‌اند یا فلان مذهب دیگر را دارند، بلکه گفته است که مسلمانان «انّما المؤمنون اخوه» هستند. هر کسی به این کتاب، به این قرآن، به این دین و به این قبله اعتقاد دارد، مؤمن است؛ اینها با هم برادرند؛ اسلام این را به ما گفته است. اما ما خنجرها را پشت سر مخفی می‌کنیم برای زدن به سینه برادران! در همه بخش‌ها هم مقصرینی هستند. جلوی اینها را باید گرفت و با اینها باید مقابله کرد. 18/ 2/ 1383.البته اگر بخواهیم به وحدت و هم‌دلی برسیم، نیاز نیست به گذشته‌ها برگردیم و اختلاف و درگیری‌هایی را که با توطئه دشمنان میان مسلمانان ایجاد شده بود، آیینه دیدگان خود قرار دهیم. رهبر انقلاب به این نکته اساسی چنین توجه دارد:

سال‌ها پیش از انقلاب که با بعضی از برادران اهل‌سنّت صحبت می‌کردم، به آنها می‌گفتم که اگر ما بخواهیم وحدت اسلامی تحقق پیدا بکند، باید خودمان را از گذشته جدا و قیچی کنیم. البته، وحدت یعنی همین که پیروان این دو مذهب با هم برادر باشند و احساس برادری کنند؛ نه اینکه شیعه، سنّی و سنّی، شیعه بشود.