راه وحدت امت اسلامی صفحه 144

چنان که قرآن کریم می فرماید:

به یاد آورید آن وقتی را که پا به فرار گذاشتید و به هیچ کس توجه نمی کردید، و پیغمبر (ص) نیز، دیگران را به یاری دعوت می کرد و به خاطر این بی ثباتی، غمی بر غم های شما افزوده شد! (1)

به هر حال، در آن شرایط سخت و وصف ناپذیری که بر وجود مقدس پیامبر (ص) می گذشت، جز چند نفری که تعداد آنها از چهارده نفر هم، تجاوز نمی کرد، و پرچم آنها را نیز علی بن ابی طالب (ع) حمل می کرد، کس دیگری نماند. (2)

مقاومت و پاسداری علی (ع) در این قلمرو حساس و خطرناک، گذشت و ایثاری است که مورد ستایش خدا و رسول (ص) و جبرئیل و اهل ایمان است؛ زیرا او بود که پیامبر (ص) را نصرت و حراست می نمود و حمله سخت و کوبنده ای به سپاه دشمن وارد آورد و تنها او بود که پیامبر (ص) را مجروح و خون آلود، از چنگال دشمن نجات داد!

علی (ع) در آن شرایط بحرانی گاهی دشمن را از رسول خدا (ص) دفع می کرد و گاهی آب برای آن حضرت می آورد و جراحت های ایشان را شستشو می داد. (3)

هرگاه دشمن به رسول اکرم (ص) نزدیک می شد، آن حضرت می فرمود: «ای علی مرا از چنگال آنان نجات بده» . (4)

آنگاه علی (ع) با یک حمله برق آسای ویران گر بر آنها می تاخت و آنها را متفرق و تارومار می کرد. از خودگذشتگی علی (ع) به حدی بود که فرشتگان آسمان را به

1- آل عمران:١5٢؛ همه مفسران و محدثان و مورخان گفته اند، آیه فوق به مناسبت این واقعه نازل شده است.
2- الکامل فی التاریخ، ج ٢، ص 5١4 و 5١6 و ١54؛ تاریخ الطبری، ج ٢، ص 5١4؛ سیره الحلبیّه، ص 5١٧.
3- سیره الحلبیّه، ص 5١٧.
4- سیره الحلبیّه، ص 5١٧.