راه وحدت امت اسلامی صفحه 178

سوگند پیامبر با من عهد کرده است، که دوست نمی دارد مرا، مگر شخص مؤمن و دشمنی نمی کند با من، مگر شخص منافق!

این حدیث نیز، به طور متواتر روایت شده که پیامبر (ص) فرمود:

مَن کُنتُ مَولاهُ فَعَلِیٌّ مَولاهُ (1)اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ وَ عادِ مَن عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَه وَ اَدْرِ الْحَقَّ مَعَهُ حَیْثُ دار. (2)

هر کس من مولای او هستم، علی (ع) نیز، مولای اوست، خدایا دوست بدار کسی که علی (ع) را دوست بدارد و دشمن بدار کسی که علی (ع) را دشمن بدارد، یاری کن کسی که علی (ع) را یاری کند و خوار گردان کسی که علی (ع) را خوار کند و بچرخان حق را هر جا که علی (ع) می چرخد.

متونی که در جهت لزوم محبت علی (ع) و حرمت دشمنی با او نوشته شده، بسیار فراوان است و جمع آوری و بررسی همه آنها در این بحث میسر نیست، اما خوانندگان منصف و علاقه مندی که خواهان تحقیق و دست یافتن به حق می باشند را، به کتاب دیگر خود، به نام سبیل المؤمنین که در این زمینه تألیف نموده ام، ارجاع می دهم.

این اثر، برای کسانی که در برابر دلیل و برهان و منطق، تعهد و بصیرت دارند، راه گشای مفیدی خواهد بود.

به هر حال، اگر اجتهاد و استنباط معاویه در برابر نصوص و متون صحیح، جایز باشد، استدلال و تأویل کسانی که با ادله صحیح و صریح شرعی، اجتهاد و استنباط