راه وحدت امت اسلامی صفحه 201

دلیل دوم:

ما شیعیان از سیره رسول اکرم (ص) متابعت می کنیم. آن حضرت هرگز کسی را به خاطر دشنام دادن یکی از صحابه به دیگری، تکفیر نکرده است. در حالی که در زمان آن حضرت، برخی از صحابه با هم نزاع می کردند و به هم دشنام می دادند و آن حضرت، حتی یک نفر از آنها را هم به این دلیل تکفیر نکرده است و حتی بالاتر از این، گاهی برخی از صحابه در حضور او با هم کتک کاری می کردند و با لنگه کفش، به جان هم می افتادند! (1)

مگر نه این بود که طایفه اوس و خزرج یک بار در زمان پیامبر (ص) اسلحه به دست گرفتند و با هم جنگیدند و آنگاه پیامبر (ص) آنها را صلح داد، (2)در حالی که هیچ کدام از آن دو طایفه را، تکفیر نکرد؟

این مطلب در کتاب های تاریخی نیز، آمده است. آیا شما دیده یا شنیده اید، که پیامبر (ص) و یا یکی از صحابه بدین جهت، آنها را تکفیر نموده باشد؟ اگر حضرت رسول (ص) و اصحاب چنین بودند، پس افراد هرزه گویی که خود را از پیروان آنها می دانند، چه می گویند؟ !

دلیل سوم:

روایت های صحیح و متواتری که در فصل دوم و سوم و چهارم این کتاب، در بیان معنی ایمان و احترام موحدان و نجات و رستگاری آنها آمد را ملاحظه کردید. آن روایت ها در مورد مطلق اهل ایمان، حکم می کند و ارکان ایمان را هم، پنج چیز می داند، که برای آنها احترام قایل است و به آنها وعده بهشت می دهد و هر کس با