راه وحدت امت اسلامی صفحه 205

وارد شده، نمی توان آن را فتوای فقهای مجتهد دانست، بلکه این کلام دیگران است.

سپس ادامه می دهد: «به فتوای غیر فقها، نمی توان اعتماد نمود و فتوای فقها، همان چیزی است که ما ذکر کردیم» . (1)

ابن حجر در خاتمه صواعق المحرقه می گوید: «مذهب و فتوای ما درباره کسی که سب می کند، این است که او کافر نمی شود» .

شیخ ابوطاهر قزوینی، در کتاب خود سراج العقول فتوا (2)به عدم کفر احدی از اهل ارکان پنج گانه، از رافضیان و دیگران از جمهور علما و خلفا و صحابه تا زمان خود را نقل می کند. (3)

عارف شعرانی می نویسد: «ای برادر! به یقین دانستی که همه علمای متدین، از تکفیر همه اهل قبله، خودداری می کنند!» (4)

ابن حزم می نویسد:

کسی که شخصی از صحابه را دشنام و ناسزا گوید، اگر جاهل باشد، معذور است و اگر جواب او با دلیل برای او روشن شد و باز هم به عداوت خود اصرار کرد، فاسق است، مانند کسی که سرقت و زنا کرده باشد، اما اگر با خدا و رسول، عناد و کینه بورزد، آن وقت کافر خواهد شد» . سپس ماجرای عمر که در حضور رسول خدا (ص) نسبت به حاطب مهاجری بدوی واقع شد را بیان می کند که عمر گفت: «بگذار گردن این منافق را بزنم» ، در این عبارت ها

1- حاشیه بر ردّ المختار، ج 4، ص ٢٣٧.
2- ر. ک: الصواعق المحرقه، ص ٢٣5.
3- الیواقیت و الجواهر، ص 5٣٢، مبحث 5٨.
4- الیواقیت و الجواهر، ص 5٣٢، مبحث 5٨.