راه وحدت امت اسلامی صفحه 234

او قاسم رسی و از محمدبن محمدبن زید، حدیثی نقل نکرده است؟ !

و چرا بخاری از محمدبن قاسم بن علی بن اشرف بن زین العابدین (ع) صاحب طالقان که هم عصر وی بوده و در سال ٢5٠ه در عراق، شش سال قبل از وفات بخاری کشته شده، حدیثی نیاورده است؟

و همچنین چرا از سایر افراد بزرگوار خاندان پیامبر (ص) و عترت پاک او و شاخه های درخت نبوتش همچون؛ عبدالله بن حسن، علی بن جعفر عریضی و سایر بازماندگان محترم پیامبر (ص) در میان امت مطلبی را روایت نکرده است؟ !

از این بالاتر، چرا بخاری حتی یک حدیث از سبط اکبر و ریحانه پیامبر (ص) ، ابی محمد، امام حسن مجتبی (ع) ، سید جوانان اهل بهشت، (1)نیاورده و در مقابل، به ادعاهای بی اساس سرسخت ترین دشمن اهل بیت (علیهم السلام) عمران بن خطان، اعتماد کرده است؟ در حالی که عمران، کسی است که در مدح و ثنای ابن ملجم ضارب و قاتل امیر مؤمنان (ع) این گونه سروده است:

یا ضَربَهً مِن تقی، ما أرادَ بِها إلاّ لِیبلُغَ مِن ذِی العَرشِ رِِضْواناً

إنّی لأذکُرُهُ یَوماً، فأحْسِبُه أو فی البَریّهِ عِندَ اللهِ ِ مِیزاناً (2)

ای ضربتی که از شخص پرهیزگاری صادر شد و تنها هدف آن خدا بود تا به بهشت رضوان راه یابد! ! من هرگاه او را یاد می کنم، فکر می کنم که میزان عمل او، از همه بندگان نزد خدا سنگین تر است!

به نظر شما آیا می توان به احادیث چنین افرادی اعتماد کرد، اما روایت های عترت پاک پیامبر (ص) را موثق ندانست؟