دیلمی به طور مرفوع نقل می کند که:
فاطمه (علیهاالسلام) بدین جهت به این نام، نامیده شده که خداوند او را و دوستان او را از آتش دوزخ نگه داری می کند. (1)
همچنین صواعق المحرقه از احمدبن حنبل و ترمذی روایت می کند که:
پیغمبر (ص) دست حسن و حسین (علیهماالسلام) را گرفت و فرمود: هر کس مرا و این دو نفر و پدر و مادر آنها را دوست بدارد، در روز قیامت، با من هم مقام خواهد بود. (2)
کسی که بر دوستی و محبت آل محمد (ص) بمیرد
ثعالبی در تفسیر کبیر خود، به اسناد جریربن عبدالله بجلی روایت می کند که رسول خدا (ص) فرمود:
کسی که بر محبت آل محمد (ص) بمیرد، (3)شهید از دنیا رفته است. آگاه باشید،
1- در الصواعق المحرقه، ص ١5٣، از نسائی نیز به همین مضمون روایت آمده است؛ مسند احمدبن حنبل، ج ١، ص، ح 56٧.
2- همان گونه که در ص ١٧٠ صواعق آمده، ابو داود مطلب را روایت کرده و اضافه می کند: «کسی که بمیرد و بر سنت من باشد» از این قسمت استفاده می شود که متابعت از سنت صورت نمی گیرد، مگر به وسیله محبّت خاندان پیامبر (ص) .
3- در این حدیث و مانند آن منظور از آل محمد (ص) ، من حیث المجموع باعتبار، این است که امامان معصوم (علیهم السلام) ، خلفای رسول الله (ص) و اوصیا و وارثان حکمت و اولیای او هستند و خواهند بود. آنها آن اندازه گرامی هستند که هم وزن و هم سنگ قرآن قرار گرفته اند و همان طور که پیامبر می فرماید: «از قرآن جدا نمی شوند و هر کس بدانان بپیوندد، گمراه نمی شود و هر کس از آنان جدا شود هدایت نمی یابد» . بنابراین، منظور از آل محمد (ص) همه افراد نخواهند بود و این مقام بلند، شامل اولیا و متابعان امر پیامبر (ص) می شود، چنان که در احادیث صحیح از سوی عترت پاک آن حضرت رسیده است؛ (کافی، ج ١، ص ٢٢٣ - ٢٢4، باب انّ الائمه (علیهم السلام) حدثوا علم النبی (ص) ، ح ١) ؛ بدین جهت من به فرزندانم وصیت کرده ام که بر کفن و عمامه ام پس از شهادتین، این حدیث را بنویسند.