نوجوانان و آموزه های اخلاقی در سیره امام حسین علیه السلام صفحه 25

گذشتن از همه چیز در راه خدا

اشاره

گذشتن از همه چیز در راه خدا

روز عاشورا، اصحاب همگی به شهادت رسیده بودند و اکنون نوبت بنی هاشم بود که در راه حسین جان فشانی کنند. علی اکبر علیه السلام، جوان رعنای امام حسین علیه السلام، اولین کسی بود که آماده نبرد می شد. او جوانی دلاور و پرشور و جنگ جویی بی همانند بود. سیمایی ملکوتی داشت و ایمانی بس والا. نزد پدر آمد تا از او اذن نبرد بگیرد. نگاه امام حسین علیه السلام به علی دوخته شد و اشک در چشمانش حلقه زد؛ زیرا می دید اگر علی اکبر علیه السلام جوان به میدان رود، تا لحظه ای دیگر زیر سمّ اسبان دشمن خواهد بود و این شبیه پیامبر هم چون گل در چنگ توفان، خزان زده و پرپر می شود. با این حال، حسین، قرآن ناطق است و همه کردار و گفتارش بر کلام وحی استوار شده است که می گوید: « مؤمن هنگام ضرورت و نیاز باید خدا و پیامبر و جهاد در راه خدا را بر خانه، کار، قوم، زن، فرزند، پدر، برادر و خانواده خود برتری دهد و به سوی جهاد بشتابد.»(1)

آری، این الهام و بنیاد فکری است که موجب می شود امام هر چه دارد حتی عزیزترین کس خود را در راه هدف مقدس خویش فدا کند و به همه مصیبت ها و سختی ها تن در دهد.

امام حسین علیه السلام، بی درنگ، به فرزندش اجازه رفتن به میدان داد که این در مورد کمتر کسی از اصحاب و بنی هاشم، رُخ داد. علی سوار بر اسب شد و آهنگ میدان کرد و پدر با حسرتی دردناک آمیخته با شوقی