انسجام اسلامی، آسیب ها و راهکارها صفحه 50

آن جمع حضور داشت، در واکنش به این سخن گفت: خدا لعنت کند ابوقحافه را، به خدا سوگند نه از میهمانی پذیرایی کرد و نه با دشمنی جنگید. خدا لعنت کند هرکدام از این دو را که نسبت به قبیله اش سستی می کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله برای آرام کردن فضا، به سرعت از آنجا حرکت کرد و فرمود مشرکان را به صورت عموم لعن کنید، ولی اسم نبرید که فرزندانشان ناراحت می شوند. (1)

بنا بر این روایت، رسول خدا صلی الله علیه و آله حتی لعن مشرکان را که سبب تفرقه و دشمنی میان مسلمانان می شد، جایز ندانست و برای جلوگیری از آثار منفی آن، محل را ترک و یارانش را از این کار منع فرمود.

3. راه حل

الف) بیان پی آمدهای منفی لعن برای جامعه اسلامی

آیا امروزه اهانت پیروان یک مذهب به مقدسات مذاهب دیگر، برای اهانت کننده سودی دارد؟ آیا سبب گرایش دیگران به آن مذهب می شود؟ روشن است که این اعمال نه تنها سودی ندارد، بلکه سبب گریز و نفرت دیگران نیز می شود. آن کس که خواهان رواج اندیشه و مکتب خویش است، حتی در سخت ترین شرایط مقابله با دشمن، نباید احساسات منفی وی را نسبت به خود تحریک کند؛ چراکه هدف اصلی مؤمنان آگاه و راستین در هر حال، حتی هنگام جنگ، هدایت دشمن است، نه نابودی او. دشمن با لعن و ناسزا هدایت نمی شود، بلکه در دشمنی و گمراهی، سرسخت تر نیز خواهد شد. در این حال، نه کشتن او و نه کشته شدن، با اهداف مبارزاتی مؤمنان سازگار نخواهد بود.