انسجام اسلامی: زمینه ها، مبانی، موانع و راهکارهای اتحاد اسلامی صفحه 32

إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ فِی شَیْ ءٍ إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَی اللَّهِ ثُمَّ یُنَبِّئُهُمْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ. (أنعام: 159)

کسانی که آیین خود را پراکنده ساختند و به دسته­های گوناگون (و مذاهب مختلف) تقسیم شدند، هیچ گونه ارتباطی با آنها نداری، کار آنها را به خدا واگذار. پس خدا آنها را از آنچه انجام می دادند آگاه می­گرداند.(1)

در قرآن مجید، یکی از ویژگی­های جامعه مشرکان تفرقه در دین معرفی می شود:

... وَ لا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ. مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ. (روم: 31 و 32)

... و از مشرکان نباشید. از کسانی که دین خود را پراکنده ساختند و به دسته ها و گروه ها تقسیم شدند و (عجب اینکه) هر گروهی به آنچه نزد آنهاست (دل بسته و) خوشحالند.

در این آیه مشرکان کسانی هستند که در دین توحیدگرای خدا تفرقه ایجاد کردند و با پرستش انواع بت ها، حیوانات و گاه انسان ها دسته دسته شدند، در حالی که هر دسته، از داشته های خود خوشحال بود.

ایجاد تفرقه در دین، از نشانه­های مشرکان و گناهی بزرگ خوانده شده است. اصولاً شرک، از عوامل تفرقه در جامعه به شمار می رود. ازسوی دیگر، رمز اتحاد جامعه خدامحور، ایمان راستین به پروردگار یکتاست. در این باره، در تفسیر نمونه چنین آمده است:

یکی از نشانه های شرک، پراکندگی و تفرقه است؛ چرا که معبودهای مختلف منشأ روش­های متفاوت و سرچشمه جدایی­ها و پراکندگی هاست، به خصوص اینکه شرک همواره توأم با هوای نفس و تعصب و کبر و خودخواهی و خودپسندی و