انسجام اسلامی: زمینه ها، مبانی، موانع و راهکارهای اتحاد اسلامی صفحه 40

جاهلیت، راهبی به نام ابوعامر که از زاهدان مدینه به شمار می رفت، مردم را به ظهور پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله بشارت می داد، ولی پس از هجرت رسول خدا صلی الله علیه و آله به مدینه و پیروزی آن حضرت در جنگ بدر، هرگاه اطراف خود را خلوت می دید، به سوی مشرکان می­رفت و آنان را برای نبرد با حضرت تحریک می­کرد. وی در نبرد احد، به مشرکان پیشنهاد داد گودال هایی در مسیر دو سپاه حفر کنند و آنها چنین کردند. از قضا، رسول خدا صلی الله علیه و آله به داخل یکی از این گودال­ها افتاد و پیشانی اش زخمی شد و دندانش شکست.

ولی ابوعامر راضی نشد و به سمت امپراتوری روم رفت تا او را نیز برای نبرد با پیامبر اسلام برانگیزد. وی پیش از حرکت، نامه ای به دوستانش در مدینه نوشت و از آنها خواست پایگاهی برای نشر اندیشه های خطرناک و تفرقه­آمیز او در مدینه ایجاد کنند. یاران وی نیز برای انجام چنین کارهایی پوشش مسجد را مناسب دیدند. بنابراین، با این بهانه که برای ساکنان اطراف مدینه، به­ویژه پیران و معلولان سخت است در مسجد اصلی مدینه حضور یابند، از رسول خدا صلی الله علیه و آله اجازه گرفتند که مسجدی در نزدیکی مسجد قبا بسازند. آن­گاه از آن حضرت درخواست کردند که با خواندن نماز در آن مسجد، آنجا را متبرک سازد. پیش از اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله در آن مسجد نماز بگزارد، وحی الهی نازل شد و حقیقت را افشا کرد. چنین بود که پیامبر دستور داد مسجد یاد شده ویران شود. بنا بر دستور حضرت، مسلمانان ابتدا مسجد را آتش زدند، سپس آن را ویران کردند و محل دفن زباله قرار دادند.(1) خداوند دراین باره فرموده است: