انسجام اسلامی: زمینه ها، مبانی، موانع و راهکارهای اتحاد اسلامی صفحه 43

دشمنی در سینه ها و روی گردانیدن از یکدیگر و دست­کشیدن از یاری هم، دوری کردند.(1)

ایشان در نامه­ای به ابوموسی اشعری درباره رفتار و عمل خود در این زمینه می فرماید:

بدان هیچ کس به وحدت و یگانگی امت محمد صلی الله علیه و آله از من حریص تر نیست. من با چنین کاری پاداش زیبا و عاقبتی نیکو را طلب می کنم. (2)

بنابراین، اگر ما پیرو آن امام فرزانه ایم باید، برای وحدت امت اسلام نهایت تلاش خود را بکنیم و میان مسلمانان انس و الفت برقرار سازیم تا آنها از یکدیگر نترسند و امنیت خاطر داشته باشند و برای رویارویی با دشمنان دین با هم متحد شوند.

از سوی دیگر خطاب به خوارج می فرماید:

به زودی دو گروه به دلیل رابطه­شان با من نابود خواهند شد: دوستدار تندرو که محبت زیاد، او را به راه باطل می کشاند و کینه جوی تندرو که کینه، او را به راه باطل می کشاند و بهترین حالت مردم نسبت به من، راه میانه است. پس شما چنین باشید و با اکثریت مردمی که بر فرمان برداری از امام اجتماع کرده اند، همراه باشید؛ زیرا دست [حمایت] خدا با جماعت است و از تفرقه بپرهیزید که جداشده از مردم، مال شیطان است؛ همان گونه که جدا شده از گله، مال گرگ است. به هوش باشید که هر کس به سوی این شعار [تفرقه آمیز خوارج] دعوت کند او را بکشید، گرچه زیر عمامه من باشد. (هر موقعیتی داشته باشد). (3)

1- نهج البلاغه، ترجمه: عبدالمحمد آیتی، خطبه 234.
2- نهج البلاغه، ترجمه: عبدالمحمد آیتی، نامه 78؛ بحارالانوار، ج33، ص 304.
3- بحارالانوار، ج 33، ص 373.