انسجام اسلامی: زمینه ها، مبانی، موانع و راهکارهای اتحاد اسلامی صفحه 52

جمهوری اسلامی ایران با همه امت اسلامی و رهبران فکری و سیاسی دنیای اسلام دست برادری می دهد و خواستار پیوند برادری مستحکم­تر میان امت اسلامی است. (30/5/1385)

در این دیدار پیش از سخنان مقام معظم رهبری، آقایان حبیب محمد بن خوجه، دبیرکل مجمع بین المللی فقه جده؛ شیخ احمد بن حمد خلیلی، مفتی اعظم عمان؛ ابراهیم الوزیر از علمای زیدیه یمن؛ شیخ محمود صیام، رئیس جمعیت علمای فلسطین؛ شیخ حسین معتوق، از علمای کویت؛ شیخ حسن بغدادی، از مسئولان حزب الله لبنان؛ مصطفی باجو، از عالمان اهل سنت اردن و شیخ بدرالدین حَسون، مفتی سوریه، در سخنانی ضمن گرامی­داشت ایستادگی و پیروزی مردم و حزب الله لبنان در برابر تجاوز رژیم صهیونیستی که عزت و افتخار را به امت اسلامی بازگرداند، وحدت و یک­پارچگی را مهم­ترین نیاز مسلمانان برای حل مشکلات و بی اثر ساختن توطئه های دشمنان خواندند.(1)

همچنین از دیدگاه معظم له، وحدت، پیش نیاز بسیاری از پیشرفت ها و راهی برای استوار ساختن بنیان­های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جامعه اسلامی است:

برای اینکه ما بنیان­های سیاسی و اقتصادی و فرهنگی خود را مستحکم کنیم، پیش نیاز اولی قطعی ما، ایجاد وفاق و وحدت کلمه است. برای وفاق باید همه تلاش کنند. معنای وفاق این نیست که گروه ها و تشکیلات و جناح­های گوناگون اعلام انحلال کنند، نه، هیچ لزومی ندارد. معنای وفاق این است که