انسجام اسلامی: زمینه ها، مبانی، موانع و راهکارهای اتحاد اسلامی صفحه 96

نیز پاسخ هایی قانع­کننده برای شبهه­های آنها یافت یا پاسخ­ هایی را که در سایت های گمنام شیعه وجود دارد، به شیوه های گوناگون تبلیغ کرد.

دو _ گسترش دانشگاه های مذاهب اسلامی

دو _ گسترش دانشگاه های مذاهب اسلامی

گسترش چنین دانشگاه هایی می تواند در نزدیک ساختن مذاهب اسلامی به یکدیگر نقش بسزایی داشته باشد. حجت الاسلام بی آزار شیرازی که از سال 1374 ریاست دانشگاه مذاهب اسلامی را در ایران بر عهده دارد، در پاسخ به پرسشی از «تقریب نیوز» (16/4/1386) درباره خدمات این دانشگاه چنین می گوید:

1. پرورش نسلی از علما و دانشمندان مسلمان که در عین آگاهی از مذهب خود، از مبانی دیگر مذاهب اسلامی آگاه باشند.

2. تربیت استادان و پژوهشگران برجسته در فقه و حقوق، اصول، علوم قرآن، علوم حدیث، کلام و عرفان برای مدارس و دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی از طریق دوره های کارشناسی ارشد و دکترا.

3. تربیت مبلّغان دینی برای داخل و خارج از کشور در سطح مذاهب مختلف اسلامی. (1)

همچنین در پاسخ به این پرسش که تقریب و وحدت چه جایگاهی در اهداف دانشگاه دارد و آیا اهداف موردنظر، عملی شده است یا نه، می گوید:

مسئله تقریب به تعبیر مقام معظم رهبری، یک امر عملی است؛ یعنی عملاً مسلمانان وقتی که به هم نزدیک شدند، اولاً وحشتشان نسبت به هم از بین می رود و در مرحله بعد، یکدیگر را می­شناسند، وقتی که شناختند، می­فهمند که دشمن یکدیگر نیستند، بلکه با هم، هم دین و هم کیش هستند و وقتی به مشترکات فراوان بین هم پی بردند، نسبت به یکدیگر الفت پیدا خواهند کرد و