هم گرایی جهان اسلام، آسیب ها و راهبردها صفحه 72

با دیدگاه خاصی توجه کرده است. وی آن را فرآیند متحد کردن یک جامعه دانسته است و می کوشد با به کارگیری نظم، آن جامعه را هماهنگ سازد. البته می توان تعبیر جامعه را، هم در جامعه داخلی و هم جامعه در سطح کلان، یعنی جامعه بین المللی و یا سطح منطقه ای بیان کرد. از این رو، در میان اندیشمندان قدیم و جدید خارجی بر مفهوم هم گرایی بیشتر در قالب «وظیفه گرایی» تأکید شده است.

ج) هم گرایی در اندیشه اسلامی

ج) هم گرایی در اندیشه اسلامی

هم گرایی در اندیشه قرآنی، بیشتر با عنوان «وحدت سیاسی» به کار رفته است؛ زیرا قرآن کریم مسلمانان را یک امت و جامعه می داند و از آنان می خواهد تا راه های نزدیک شدن به یکدیگر را در سایه وحدت بپیمایند. این وحدت و هم گرایی بر پایه اصول کلی اسلامی است که عبارتند از:

1. برابری بشر از تفاوت های اعتباری مانند نژادی، رنگ و پوست، جغرافیا و قوم و...؛

2. همکاری، برادری و برابری انسان ها در چارچوب حکومتی واحد، عادل و بهره گیری از تمام مواهب و منابع مادی و معنوی در یک فضای توحیدی؛

3. پیروی از آیین شرع، تشکیل جامعه منسجم (امت) اسلامی و حرکت در صراط مستقیم برای رسیدن به صفات عالی الهی.

بنابراین، هم گرایی در نظریه اسلامی از طریق وحدت سیاسی با توجه به متون دینی و دستورهای اسلامی پدید می آید که هدف اصلی آن، بیشتر منافع و مصالح انسانی و الهی است؛ برخلاف مفهوم هم گرایی در اندیشه غربی که