وحدت و همگرایی در اندیشه اسلامی صفحه 68

«اگر به راستی، دوستی آل محمد رفض است، پس جن و انس همه گواهی دهند که من رافضی ام».(1)

ابوحنیفه که از بزرگ ترین بنیان گذاران فقه اهل سنت است، علاقۀ زیادی به اهل بیت پیامبر داشت. او در جلسه ای به شاگردانش گفت: «آیا می دانید چرا شامیان با ما دشمنی می کنند؟ این بدان علت است که ما بر این باوریم در جریان درگیری معاویه با امام علی، حق با علی بود. از این رو، اگر در آن عصر حضور می داشتم، به یقین در سپاه علی بودم و از او حمایت می کردم». او ادامه داد: «آیا می دانید اهل حدیث چرا با ما مخالفت می ورزند؟ این بدان سبب است که ما اهل بیت رسول خدا را دوست داریم و به فضایل آنان اعتراف می کنیم.(2)

دربارۀ نقش اهل بیت پیامبر در وحدت جامعۀ اسلامی، حاکم نیشابوری در روایتی صحیح به نقل از ابن عباس نقل کرده که پیامبر(صلّی الله علیه و آله وسلّم )‹ فرمود:

«النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق و أهل بیتی أمان لأمّتی من الاختلاف. فإذا خالفتهم قبیله من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبلیس»؛ ستارگان باعث مصونیت زمینیان از غرق شدن اند و خاندان من باعث در امان ماندن امتم از تفرقه و پراکندگی اند. هرگاه گروهی از عرب با اهل بیت من مخالفت کنند، به تفرقه و چنددستگی مبتلا می گردند و از حزب شیطان محسوب خواهند شد.(3)

فخر رازی که از مفسران بنام اهل سنت است، به نقل از زمخشری

1- امام شافعی، کتاب الاُمّ، بیروت، دار الفکر، چاپ دوم، 1403 ق، ج1، ص14؛ سلیمان ابن ابراهیم قندوزی حنفی، ینابیع المودّی لذوی القربی، بی جا، دار الاسوی، چاپ اول، 1416 ق، ج3، ص98.
2- اسد حیدر، امام صادق و مذاهب چهارگانه، ترجمۀ حسن یوسفی اشکوری، تهران، شرکت سهامی انتشار، چاپ چهارم، 1369، ص401.
3- محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، بیروت، دار المعرفی، 1406 ق، ج3، ص149؛ محمدتقی هندی، کنز العمّال، ج12، ص102.