دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 15

برای ما روایت کرده اند که خدای متعال سخن گفتن بیواسطه را به موسی ارزانی داشته و توفیق دیدار حضرتش را به محمد (ص ) مرحمت

فرموده است . امام فرمود:

اگر چنین باشد، پس چه کسی این سخن خدای عزوجل را به همه جهانیان ، از انس و جن ابلاغ کرده است : لا تدرکه الابصار و هو یدرک الابصار، و لا یحیطون به علما، و لیس کمثله شی ء. آیا همین محمد (ص ) اینها را ابلاغ نکرده است ؟ راوی پاسخ داد: آیا همو بوده است . امام فرمود: پس با این حال چطور می شود که مردی بیاید و به همه مردم بگوید که از جانب خدا آمده و بنا به فرمان او، آنها را به سوی خدا می خواند که فرموده است لا تدرکه الابصارو آن وقت خودش مدعی شود که من خودم با این چشمهایم خدا را دیده ام و او را کاملا دریافته ام و قیافه او نیز همانند صورت بشر است ، چرا شرم نمی کنید؟ زندیقان هم نتوانستند چنین بهتان و افترایی به پیغمبر بزنند که حضرتش موضوعی را از جانب خدا به مردم ابلاغ کرده می گوید: در کتاب خدا آمده است : و لقد راه نزله اخری . امام پاسخ داد: بعد از این آیه ، آیه دیگری است که معلوم می کند پیغمبر خدا چه دیده است . آنجا که می فرماید: ما کذب الفواد ما رای . یعنی دل محمد آنچه را که چشمهای او دیده ، انکار نکرده است . آنگاه از آن چه چشمهای او دیده ، خبر می دهد که لقد رای من آیات ربه الکبری . یعنی بیگمان آیات بزرگ پروردگارش را دید. و معلوم است که آیات الهی غیر از ذات باری تعالی می

باشد. همچنین فرموده است : و لا یحیطون به علما. و معلوم است که اگر چشمها او را ببینند، علم و اطلاع به کم و کیفش حاصل خواهد شد. در اینجا ابوقره از امام پرسید: پس شما این روایتها را رد می کنید؟ امام پاسخ داد: اگر روایتها مخالف با قرآن باشد، آنها را تکذیب می کنم . (41)

بدین سان ائمه اهل بیت - علیهم السلام - تفسیر آیاتی را که ظاهرا درباره دیدار خدا و جسم داشتن اوست ، بیان داشته ، مقصود از ساق و دست و عرش و نظایر آنها را که در آیات قرآن آمده ، و یا از آن حدیث که می گوید خداوند آدم را همشکل خود آفریده است (42) روشن ساخته اند که ما از آوردن همه آنها چشم پوشیده ایم . زیرا در مقام آن نیستیم که همه دلایل دو مذهب را بیاوریم ، بلکه تنها می خواهیم نمونه هایی از احادیث متعارض دو مذهب را درباره صفات الهی ، که هر کدامشان آیات قرآن را از دیدگاه ویژه خود تاویل و تفسیر کرده اند، آورده باشیم و همین احادیث متعارض موجب بروز اختلاف درباره صفات باری تعالی شده است .

اختلاف در برخی از ویژگیهای پیامبران

توضیح

برخی از مسلمانان درباره پیامبران باور دارند که :تبرک به آثار آنان و محل عبادت قرار دادن آرامگاهشان ، شرک است .ساختن آرامگاه بر قبور آنان در حد شرک است . تشکیل مجالس به نام روز ولادت آنها و نیز ولادت اولیاء خدا،گناه و بدعت و حرام است.

توسل به غیر خدا، در حد شرک است و رسول خدا(ص ) را بعد از وفاتش شفیع قرار

دادن ، مخالف شرع اسلامی است .