دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 266

خنثی گردید. (580) این ترور ناجوانمردانه را معاویه به پسر عموی پیغمبر خدا(ص ) نسبت داده است !

انگیزه معاویه در انجام این قبیل کارها

اگر رفتار قریش با علی بن ابی طالب ناشی از این بود که نمی خواستند خلافت و نبوت در بنی هاشم جمع شود، محرک معاویه علاوه بر آن ، کینه دیرینه ای بود که مخصوصا با بنی هاشم داشت . به خبر زیر توجه کنید:

زبیر بن بکار در کتاب الموفقیات (581) خود از قول مطرف ، فرزند مغیره بن شعبه ، آورده است که گفت :

من با پدرم برای دیدن معاویه با شام رفتیم . پدرم به نزد معاویه می رفت و با وی به گفتگو می نشست و چون به نزد ما بازمی گشت ، از معاویه و خردش داستانها می گفت ، و از آنچه که از او دیده بود شگفتیها می کرد. شب از نزد معاویه به خانه بازگشت و مغموم به کنجی نشست و دست به غذا نبرد. ساعتی درنگ کردم که نکند از ما خاطرش آزرده شده است . پس به او گفتم :

چرا امشب غمگینی ؟ گفت : ای پسرک من ! من از نمک ناشناس ترین و پلیدترین مردم بازگشته ام ! گفتم : داستان چیست ؟ گفت : من با معاویه ، همچنانکه به خلوت نشسته بودیم ، به او گفتم : او ای امیرالمومنین عمری را پشت سرگذاشته ای ، چه شود که حق به جا آوری و در این دوران پیری کار خیری انجام دهی و به وضع برادران بنی هاشمت رسیدگی کنی وصله رحم نمایی ، که به خدا سوگند دیگر

چیزی برای آنها باقی نمانده که امروز از آنها بیم داشته باشی . با این کارت نام نیکی از خود باقی می گذاری و ثوابی هم می بری ؟ اما او در پاسخم گفت :

تو خیلی از مرحله پرتی ! من بقای چه نامی را امید داشته باشم ؟ آن مرد تیمی (ابوبکر) زمام امور را به دست گرفت و عدل و داد را پیشه نمود و کرد آنچه کرد. اما همین که از دنیا رفت ، نامش هم رفت ، مگر اینکه کسی بگوید ابوبکر!

پس از او، آن مرد از قبیله عدی (عمر) قدرت را به دست گرفت و فعالیتها کرد و به مدت ده سال تلاش و کوشش نمود، اما همین که مرد، نامش هم مرد. مگر اینکه کسی بگوید: عمر.

اما این فرزند ابوکبشه ، (582) نامش را پنج نوبت فریاد می زنند که اشهد ان محمدا رسول الله . با بودن چنین نامی ای بی پدر! چه عملی باقی می ماند، و چه یادی ؟ به خدا قسم دست برنمی دارم مگر اینکه این نام را دفن کنم و آن را پاک از میان بردارم !! (583)