دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 130

، به تکذیب باورهای خود پرداخته ، آنچه را که راحت و آسان به دست آورده بودید، به یک باره از دست داده اید؛ ولی بدانید که اگر شما و همه مردم روی زمین کافر شوید، بی گمان خداوند بی نیاز خواهد بود.

من آنچه را که گفتنی بود با شما در میان گذاشتم ، با اینکه از خواری و زبونی و واپسگراییتان آگاهی داشتم . اینک این فدک ، شما را ارزانی باد، آرام و مطیع و پربار، آن را با همه ننگ و رسواییش ، که با آتش برافروخته خداوند که از دلها زبانه خواهد کشید پیوندی ناگسستنی دارد، در دست بگیرید که خداوند ناظر بر کارهایتان می باشد و بزودی ستمگران در خواهند یافت که به کجا بازگشت خواهند کرد.

راوی می گوید: محمد بن زکریا، از محمد بن ضحاک ، از هشام بن محمد، از عوانه بن الحکم نقل کرده است که چون فاطمه آنچه را که در نظر داشت با ابوبکر در میان نهاد، ابوبکر حمد و سپاس خدای را به جای آورد و بر پیامبرش درود فرستاد و آنگاه گفت :

ای بهترین بانوان و ای دختر بهترین پدران ! به خدا سوگند که من بر خلاف نظر و راءی رسول خدا(ص ) کاری نکرده ، عملی جز به فرمان او انجام نداده ام ، پیشاهنگ به کاروانیان دروغ نمی گوید. تو گفتنی خود را گفتنی و مطلبت را رساندی و با خشم هم سخن گفتی و سپس روی بر تافتی . پس خداوند ما و تو را مورد رحمت و بخشایش خود قرار دهد. اما بعد. من ابزار جنگی و

چهارپای سواری و کفشهای پیغمبر را به علی تحویل داده ام ! اما بجز اینها را، من خودم از پیغمبر خدا(ص ) شنیده ام که می فرمود: ما پیامبران ، طلا و نقره و زمین و اموال و خواسته و خانه ای را به ارث بر جای نمی گذاریم ، بلکه ارث ما، ایمان و حکمت و دانش و سنت است ! من هم آنچه را حضرتش به من فرمان داده بود به کار بسته و انجام داده ام . و در این راه ، توفیق من بجز از ناحیه خداوند نمی باشد. به او توکل کرده نیاز خود را به او می برم !

و بنا به روایت کتاب بلاغات النساء، فاطمه (س ) پس از سخنان ابوبکر گفت :

ای مردم ! من فاطمه هستم و پدرم محمد می باشد. و همان طور که پیش از این هم گفتم : لقد جاء کم رسول من اءنفسکم ...تا آنجا که می گوید: شما عمدا کتاب خدا را پشت سر انداخته دستورهایش را نادیده گرفتید. در حالی که خداوند می فرماید: و ورث سلیمان داود. یعنی سلیمان از داود ارث برد. و در داستان یحیی بن زکریا می فرماید: رب هب لی من لدنک ولیا یرثنی و یرث من آل یعقوب ... یعنی پروردگار را فرزندی به من عطا کن تا از من و خاندان یعقوب ارث ببرد. و نیز می فرماید: و اءلوا الاءرحام بعضهم اءولی ببعض فی کتاب الله . و نیز فرموده است : یوصیکم الله فی اءولادکم للذکر مثل حظ الاءنثیین . و می فرماید: ان ترک خیرا الوصیه للوالدین والاءقربین بالمعروف حقا

علی المتقین . با این همه می گوییدکه مرا حقی وارثی از پدرم نمی باشد و هیچ بستگی و پیوندی بین ما نیست!

آیا خداوند شما را به آیه ای ویژه امتیاز بخشیده و پیامبرش را از آن مستثنی کرده است . یا می گویید که ما از اهل دو ملت هستیم که از یکدیگر ارث نمی بریم ؟! مگر من و پدرم اهل یک ملت نمی باشیم ! و شاید که شما از پیغمبر(ص ) به آیات قرآن و خصوص و عموم آن بیشتر آگاهی دارید! آیا در پی احیاء قوانین جاهلیت هستید (506) و...

ابن ابی الحدید می نویسد: داستان فدک و حضور فاطمه در نزد ابوبکر، پس از گذشت ده روز از وفات پیامبر خدا(ص ) اتفاق افتاد. و درست این که بگوییم هیچکس از مردم ، از زن و مرد، پس از بازگشت فاطمه (س ) از آن مجلس ، حتی یک کلمه هم درباره میراث آن بانو سخنی بر زبان نیاورده است (507)!