دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 243

دیگران نیز گفته بودند که علت نهی از خوردن گوشت درازگوش اهلی این بوده که آن حیوان نجاستخوار است !

علت هر چه باشد، فرق نمی کند؛ اصل این است که نهی از خوردن گوشت درازگوش اهلی ، ویژه درازگوشهایی بوده که در آن جنگ به همراه داشته اند. همین امر نسبت به تحریم نکاح موقت در خیبر نیز جاری است . زیرا عرباض بن ساریه گفته است که آن یهودی خشک طبع خشن ، شکایت به پیغمبر خدا (ص ) برد و گفت : این درست است که شما درازگوشهای ما را سر ببرید و میوه های ما را بخورید و زنانمان را آزار رسانید؟ و همین امر باعث شده که پیامبر خدا (ص ) ایشان را جمع کرد و خطاب به آنها فرمود: بر شما روا و حلال نیست که بدون اجازه اهل کتاب به خانه های ایشان وارد شوید و زنانشان را آزار دهید و میوه هایشان را بخورید؛ مادام که آنچه را بر عهده گرفته اند پرداخت کرده باشند.

بنابراین ، نهی پیامبر خدا (ص )، ویژه آزار رسانیدن به زنان اهل کتابی است که جزیه خود را پرداخت کرده باشند، و به هیچ رو ارتباطی به نهی از نکاح موقت ندارد.

از مجموع این

گفته ها چنین بر می آید که موضوع حرمت یاد شده در جنگ خیبر همین بوده که آوردیم . اما یکی از پیروان مکتب خلفا ابتکاری به خرج داده و روایتی از نوادگان امیرالمؤ منین علی (ع ) از سوی محمد حنفیه آورده که آن حضرت ابن عباس را، که به نکاح موقت فتوا می داده ، مورد خطاب قرار داده و فرموده است : تو مردی متحیر و سرگردانی . و وی را آگاه می کند که پیامبر خدا (ص ) در جنگ خیبر متعه زنان و خوردن گوشت درازگوشهای اهلی را حرام کرده است .

اما مبتکر حدیث ، فراموش کرده بود که امام (ع ) همان کسی است که می فرمود: اگر عمر نکاح موقت را حرام نکرده بود، بجز شخص پلید بخت برگشته ، کسی مرتکب زنا نمی شد.

جالب اینکه ایشان این روایت را در اینجا از سوی فرزندان محمد حنفیه به نقل از پدرشان از امیرالمؤ منین علی (ع ) در تحریم متعه زنان آورده اند، و باز با همین سند روایت امام (ع ) را درباره انجام حج تنها و بدون عمره ارائه کرده اند! و چه می دانیم ، شاید مبتکر هر دو روایت یک نفر باشد!

اما در حدیث دوم روایتی را که از ابوذر غفاری آورده اند به همین گونه است . چه ، آنها از ابوذر آورده اند که گفته است : عمره تمتع ویژه اصحاب محمد (ص ) بوده آن مساله اختصاص به ما اصحاب داشته است . در نکاح موقت زنان نیز از ابوذر آورده اند که گفته است : نکاح موقت زنان ویژه ما

اصحاب پیامبر، و آن هم برای مدت سه روز، حلال بوده که بعد هم رسول خدا (ص ) آن را نهی کرده است . یا اینکه گفته : متعه به خاطر ترس ما و جنگ بوده است !

و از شگفتیهای این دو روایت از ابوذر اینکه در اسناد آنها، نام ابراهیم تیمی و عبدالرحمان بن الاسود آمده ، و این دو روایت از ابوذر با دو روایتی که از امام (ع ) آورده اند، از لحاظ سند مانند یکدیگرند.