دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 346

ص 275؛ حلیه الاولیاء ابو نعیم ، ج 6، ص 135؛ تهذیب الاسماء و اللغات ، قسمت اول ، ج 1، ص 298.

125- معمر بن راشد نواده ابی عمرو ازدی ، ابو عروه ، فقیه و حافظ حدیث ، و از اهالی بصره بوده در زادگاهش بصره به شهرت رسیده و در یمن منزل گزیده است . معمر نزد مورخان حدیث نخستین کسی است که در یمن دست به تصنیف زده و در سال 153 درگذشته است . تذکره الحفاظ، و تهذیب التهذیب ، ج 10، ص 343، و میزان الاعتدال ، ج 3، ص 188.

126- سفیان ثوری ، سفیان بن سعید مسروق ثوری ، ابو عبدالله می باشد که او را به امیرالمومنین در حدیث تعریف کرده اند. زادگاهش کوفه و شهرتش از آنجاست . سفیان را کتابهای مختلف و متعددی است که از آن جمله الجامع الکبیر می باشد. وفات سفیان به سال صد و شصت و یک هجری اتفاق افتاده است . تهذیب التهذیب ، ج 4، ص 111-115، ابن سعد، ج 6، ص 257، ابن الندیم ، ج 1، ص 225، دول الاسلام ذهبی ، ج 1، ص 84، حلیه الاولیاء ابو نعیم ، ج 6، ص 356، ابن خلکان ، ج 1، ص 210.

127- اللیث بن سعد بن عبدالرحمان الفهمی ، ابو الحارث ، از نظر فقه و حدیث امام مردم زمانش در مصر بوده است . او بزرگمرد سرزمین مصر بوده و از نفوذ و اقتداری کامل برخوردار بود تا آنجا که قاضی و نائب زیر نظر و بنا به صوابدید او عمل می کردند. زادگاهش خراسان ،

و مرگش در سال 175 هجری در قاهره اتفاق افتاده است . لیث تالیفات مختلفی بوده است . تذکره الحفاظ، ج 1، ص 207، تهذیب التهذیب ، ج 8، ص 459؛ وفیات الاعیان ، ج 1، ص 428.

128- ابن لهیعه ، ابو عبدالرحمان ، عبدالله بن لهیعه حضرمی مصری ، مردی کثیر الروایه در حدیث و اخبار بوده ، و در سال 155 هجری بنا به فرمان منصور دوانقی ، قضای مصر را بر عهده داشته و در سال 164 از آن مقام کناره گرفته است . حدیثش در صحاح ترمذی و ابو داود و دیگران آمده است . ابن لهیعه در سال 174 در مصر درگذشت . میزان الاعتدال ، ج 2، ص 64؛ وفیات الاعیان ، ج 1، ص 249.

129- ابن المبارک ، ابو عبدالرحمان ، عبدالله بن المبارک المروزی ، عالم ، زاهد، عارف ، محدث ، و از تابعی تابعین به شمار می رود. از ابی اسامه آمده است که گفت : ابن المبارک در میان اصحاب حدیث چون امیرالمومنین در میان مردم بود. تاریخ بغداد، ج 10، ص 152؛ الکنی و الالقاب ، ج 1، ص 401.

130- عبدالله بن وهب بن مسلم الفهری مصری ، از ائمه فقها و از اصحاب مالک به شمار می رود. او بین فقه و حدیث را جمع کرده ، کتابهای مختلفی ، از جمله الجامع ، نوشته است . تذکره الحفاظ، ج 1، ص 279؛ وفیات الاعیان ، ج 1، ص 249.

131- تاریخ الاسلام ذهبی ،ج 6، ص 6.

132- انتشاران المجلس الاءعلی للشؤ ون الاسلامیه ، قاهره 1386، ج 1، ص 47.