دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 404

637- سراقه بن مالک بن جشم ، ابوسفیان الکنانی المدلجی ، در قدید، نزدیکیهای مکه ، می زیسته است . او پیامبر خدا (ص ) را به هنگام هجرت تعقیب کرد تا وی را به مکه

باز آورد و به قریش تحویل دهد و صد شتر کارمزد بگیرد. اما چهار دست و پای اسبش در زمین فرو رفت و از حرکت باز ماند. سراقه در سال فتح مکه اسلام آورد و در سال 24 هجری درگذشت . اصحاب صحاح ، بجز مسلم ، نوزده حدیث از او روایت کرده اند. تقریب التهذیب ، ج 1، ص 284؛ جوامع السیره ، ص 283؛ سیره ابن هشام ، ج 2، ص 103 و 250 و 309.

638- سنن ابوداود، ج 1، ص 159، باب الاقران ، ح 1801 از مناسک ؛ المنتقی ، نوشته ابن تیمیه ، باب ما جاء فی فسخ الحج الی العمره ، ح 2427.

639- صحیح بخاری ، باب قوله تعالی الحج اءشهر معلومات ، ج 1، ص 189؛ صحیح مسلم ، ح 875 و 123 و 121 به طور فشرده ؛ سنن بیهقی ، ج 4، 356، باب المفرد و القارن یریده العمره ...؛ منصف ابن ابی شیبه ، ج 4، ص 102.

640- سنن بیهقی ، ج 5، ص 4.

641- سنن بیهقی ، ج 5، ص 6. در آن زمان رسم بر این بوده که حاجیان برای اینکه موی سرشان آشفته نشده ، در مدت طولانی احرام جانور نگذارد تا آخر مناسک حج سر خود را با صمغی می بستند.

642- المنتقی ، ح 2393 که آن را از مسند احمد ج 3، ص 266 نقل کرده است .

643- صحیح مسلم ، ح 211، و در 1212 از قول جابر، ص 914؛ مسند احمد، ج 3، ص 3، 5 و 71 و 75 و 148 و 266؛ المنتقی ، ح 2418.

سخن ما به نقل از مسلم است .

644- در صحیح مسلم ، ح 120، ص 873 و 874؛ ابن ماجه ، ح 2981.