دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 414

723- زاد المعاد، ج 1، ص 257؛ و در المطالب العالیه بزوائد الثمانیه ، ج 1، ص 360، ح 1214 با اختلاف جزئی در لفظ.

724- زادالمعاد، ج 1، ص 257.

725- مجمع الزوائد، ج 3، ص 234. چنین می نماید که این روایت غیر از روایتی باشد که ابن قیم در زاد المعادش آورده است زیرا که این اختلاف در اینجا بر سرانجام عمره در دهه اول ذی حجه است ، و اختلاف در آن روایت درباره احلال بعد از طواف و سعی که حاجی از احرامش بیرون می آید.

726- صحیح مسلم ، ص 906-907، ح 190، از باب ما یلزم من طاف بالبیت و سعی من البقاء علی الاحرام و ترک التحلل از کتاب الحج ؛ شرح نووی ، ج 8، ص 219-221.

727- حجون کوهی است مشرف بر مسجد الحرس در بالای مکه ، سمت راست که محل جمع آوری سنگ ریزه می باشد.

728- صحیح مسلم ، ح 191 و 193، ص 907-908؛ صحیح بخاری ، ج 1، ص 214.

729- صحیح مسلم ، باب وجوب الدم علی المتمتع ، ح 174، ص 901؛ شرح نووی ، ج 8، ص 208؛ سنن ابوداود، ج 2، ص 160، باب فی الاقران ، ح 1805؛ سنن نسائی ، ج 2، ص 15، باب التمتع ؛ سنن ترمذی ، ج 4، ص 39، باب ما جاء فی المتمتع که گفته این حدیث صحیح است ؛ سنن بیهقی ، ج 5، ص 17، باب من اختار التمتع بالعمره الی الحج ...و در ج 5، ص 20 و 23؛ زادالمعاد، ج 1، ص 216، فصل فی جمعه بین الحج و

العمره ، و نیز ص 236؛ المنتقی ، ح 2387 و 2416.

730- صحیح ترمذی ، ج 4، ص 38، باب ما جاء فی التمتع ، کتاب الحج .

731- سنن بیهقی ، ج 4، ص 354، باب العمره قبل الحج ، به نقل از بخاری .