فضیل بن یسار می گوید: به
امام صادق علیه السلام عرض کردم: من تجارت را رها کرده ام. امام فرمود: این کار را انجام نده، حجرۀ خود را بگشای و بساط کسب و کارت را پهن کن و از پروردگارت روزی بطلب.
در جای دیگر همین دستور را حضرت در پاسخ سدیر صیرفی به وی می دهد هنگامی که از
امام صادق علیه السلام سؤال نمود:
أیُّ شَیءٍ عَلَی الرَّجُلِ فی طَلَبِ الرِّزقِ؟ فَقالَ: یا سَدیرُ، إذا فَتَحتَ بابَکَ وَبَسَطتَ بِساطَکَ فَقَدْ قَضَیتَ ما عَلَیکَ(1).
در طلب روزی چه تکلیفی بر دوش مرد است؟ فرمود: ای سدیر! هر گاه درِ (مغازه) را گشودی و بساط را پهن کردی تکلیف خود را انجام داده ای.
ملاحظه بفرمائید که امام علیه السلام رفتن به محل کار را وظیفه دانسته، اشتغال را نیز وظیفه می داند و در عین حال رازق خداست باید توکّل به او باشد.
36 -کُلَیْبُ الصَّیْدَاوِیِّ قَالَ، قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللّٰهِ علیه السلام :
1- (1)) - من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 165..