دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 219

در کتابهای مثیرالاحزان و اللهوف به دنبال نقل این رویداد آمده است : زینب ، دختر علی بن ابی طالب علیهماالسلام ، به سخنرانی برخاست و گفت :

سپاس خدای را که پروردگار جهانیان است ، و درود خدا بر پیامبرش محمد و همه خانواده او باد.

و چه راست فرموده است خدای سبحان آنجا که می فرماید: ثم کان عاقبه الذین اءساؤ ا السواءی اءن کذبوا بایات الله و کانوا بها یستهزءون یعنی سرانجام آنها که به کارهای بد و ناپسند روی آوردند این شد که آیات خدا را تکذیب کرده و آن را به تمسخر گرفتند.

آنگاه خطاب به یزید فرمود: یزید! تو گمان می بری از اینکه سراسر جهان را بر ما تنگ گرفته ، ما را شهر به شهر چون اسیران از این دیار به آن دیار می گردانی ، از آن رواست که مکانت و قرب ما نزد خدا کاستی گرفته ، یا علامت بزرگواری تو و به خاطر مقام و منزلتی است که تو نزد او داری که باد به بینی افکنده و به خودبینی نشسته ای ؟ و از این شادمان و مسروری که دنیا به کامت گشته است ؟! آرام باش و تند مرو که چنین نیست . مگر سخن خدا را فراموش کرده ای که فرموده است : و لا تحسبن الذین کفروا انما نملی لهم خیرا لانفسهم انما نملی لهم لیزدادوا اثما و لهم عذاب مهین

یعنی گمان مبر از

اینکه ما کافران را مهلت داده ایم ، خیر و خوبی ایشان را خواهانیم ، بلکه ما از آن روی آنها را مهلت داده ایم تا بر گناه خود بیفزایند و از برای ایشانست عذابی سخت و دردناک .

آیا این از عدالت است ای پسر آزادشده (252) که تو زنان و کنیزانت را در پس پرده بداری و دختران رسول خدا (ص ) را چون اسیران از شهری به شهر به نمایش بگذاری ؟! تو پرده احترام ایشان را پاره کردی و حجاب از چهره هاشان برداشتی ، و به همراه دشمنانشان از دیاری به دیاری دیگر حرکت دادی و آنان را از نظر هر وضیع و شریف گذراندی و رخسارشان را به نزدیک و دور و هر کس و ناکس نشان دادی ، در حالی که از مردان آنها نه سرپرستی مانده است و نه از یاورانشان دلسوز و یاوری ! و چه سان به نگهبانی کسانی می توان دل خوش داشت که دهانشان اثر خاییدن جگر پاکان را دارد، (253) و گوشتشان بر خون شهیدان روییده و پرورش یافته است ! و چگونه در دشمنی ما خانواده پیغمبر درنگ خواهد کرد آن کس که همواره با دیده کینه و دشمنی و بغض و نفرت به ما می نگرد! آن وقت تو، بدون هیچ پروا از این کار بزرگ و گناه عظیمی که مرتکب شده ای ، خطاب به گذشته گانت می گویی :

لاهلوا و استهلوا فرحا

ثم قالوا یا یزید لا تشل

و با چوبدستی خود بر دندانهای پیشین ابا عبدالله ، آقا و سید جوان اهل بهشت می نوازی ؟ و چرا چنین