دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 264

پایان قیام مکه و مدینه و آغاز قیامهای دیگر

قیامها و شورشهای مکه و مدینه این چنین درهم شکسته شد. اما همزمان و پس از آنها، نهضتهای دیگری مانند قیام توابین در سال 65 در کوفه به وقوع پیوست که شعارشان یا لثارات الحسین بود. آنها با سپاهیان خلافت در عین الورده به سختی جنگیدند تا همگی بشهادت رسیدند. به دنبال آن قیام مختار بوقوع پیوست که در سال 66 هجری در کوفه قیام کرد و کشندگان حسین (ع ) را بکشت .

دیگری ، قیامهای علویان بود: مانند قیام زید شهید و پسرش یحیی . (331)

و دست آخر قیام عباسیان که قیامشان زیر نام دعوت برای آل محمد آغاز گردید و با همین نام خلافت خاندان اموی را در هم کوبیدند و در آخر خلافت عباسیان را بنا کردند. از این رو ابوسلمه خلال را وزیر آل محمد، و ابومسلم خراسانی را امیر آل محمد می خواندند. و چون ابوسلمه کشته شد، شاعری در سوگ او چنین

سرود:

ان الوزیر، وزیر آل محمد

اءودی فمن یشناک کان وزیرا (332)

آن وزیر، که وزیر آل محمد (ص ) بود، هلاک گردید، و آن دیگری که بدخواه و دشمن تو بود، به وزارت رسید.

انقلابیون خلافت را تضعیف ، و ائمه احکام اسلام را احیا کردند

از یک سو، بر اثر شهادت حضرت ابی عبدالله الحسین (ع ) انقلابهایی از سوی برگزارکنندگان بوقوع پیوست ، و از سوی دیگر ائمه اهل بیت - علیهم السلام - نیز بر اثر شهادت آن حضرت توانستند شریعت جد بزرگوارشان سرور پیامبران خدا را پس از اندراس و انحراف تجدید نمایند. و در این راه مکتب ایشان به شرحی که بیابد، در خلال این مدت در نشر احکام اسلام ، تحرک و فعالیتی بس چشمگیر داشته است .