دو مکتب در اسلام جلد سوم صفحه 397

80- ضمن شرح حال امام حسین (ع ) در طبقات ابن سعد، ح 280؛ تاریخ ابن عساکر، ح 666.

81- ابن کثیر در تاریخش (ج 4، ص 160، چاپ اروپا) می گوید: از راه طعنه و زخم زبان به مروان و فرزندانش می گفتند: فرزند زرقاء. و این زرقاء مادربزرگ پدری مروان و دختر وهب ، از روسپیان صاحب پرچم دوره جاهلیت بود که روسپیگری حرفه او و پرچم معرف خانه وی ، که بر سر در خانه روسپیان می زدند، بوده است . این زشتنامی و سرشکستگی از زرقاء برای مروان و فرزندان و اعقابش بر جای مانده است . بلاذری در انساب الاشراف (ج 5، ص 126)، می نویسد که نام زرقاء، ماریه دختر موهب بوده است .

82- تاریخ طبری ، ج 6، ص 190.

83- فتوح اعثم ، ج 5، ص 10؛ مقتل خوارزمی ، ج 1، ص 180 - 185؛ مثیرالاحزان ، نوشته نجم الدین محمد بن جعفر ابوالبقاء (م 645 ق )، چاپ حیدریه نجف ، 1369، ص 14 - 15؛ اللهوف فی قتل الطفوف ، نوشته علی بن موسی بن جعفر بن طاووس حسینی (م 614 ق ) چاپ بیروت ، ص 9 - 10.

84- کلمه استرجاع در اللهوف سید بن طاووس نیامده است .

85- مثیرالاحزان ، ص 14 - 15؛ اللهوف ، ص 9 - 10؛ فتوح ابن اعثم ؛ مقتل خوارزمی .

86- طبری

، ج 6، ص 19 - 191.

87- مقتل خوارزمی ، ج 1، ص 186.

88- فتوح ابن اعثم ، ج 5، ص 29؛ مقتل خوارزمی ، ج 1، ص 187.