ترجمه المراجعات : گفت و شنودهای مذهبی حق جو و حق شناس صفحه 193

6- عنایت ائمّه دوگانه علیه السلام

و درّه به سوی او آمدند، آن حضرت با صد هزار یا بیشتر... از مدینه خارج شد. پس آنگاه که در «عرفات» قرار گرفت و مردم در آن «موقف» گرد آمدند، پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم ندا داد:

«عَلِیٌّ مِنّی وَ اَنَا مِن عَلِیّ وَلا یُؤَدّی عَنّی اِلاّ اَنَا اَو عَلِیٌّ»

(«علی» از من است و من از «علی»، از طرف من (هیچ مطلبی را) غیر از من یا «علی» ابلاغ نمی کند.)(1)

و آن هنگام که قافله و جمعیّت آن حضرت، بازگشت را آغاز نمود و به وادی «خُم» رسیدند و «روح الامین» بر او نازل گشت و «آیه تبلیغ» را از ناحیه «ربّ العالمین» آورد، آن حضرت فرود آمد، بار را انداخت تا عقب ماندگان رسیدند و پیش افتادگان باز گردیدند. پس آنگاه که همه جمع شدند، نماز واجب را با آنها گزارد. سپس برایشان خطبه خواند و به اعلام نصّ «ولایت علی» پرداخت که گوشه ای از آن را شنیدی و

آنچه نشنیدی صحیحتر و صریحتر است، امّا همان را هم که شنیدی کفایت است.

این جریان را هرکس در آن روز با پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم بود دانست و پیام آن را برای دیگران متحمّل شد.

همانطور که گفتیم، این عدّه به بیش از صد هزار نفر از بلاد مختلف

*****

1- این حدیث را نیز قبلاً ذکر نمودیم، به آنجا و مدارک آن در پانوشت شماره 153 رجوع نمایید!